Narzędzia badawcze

NARZĘDZIA BADAWCZE W DIAGNOZIE PSYCHOLOGICZNEJ

(POSIADAMY SKATALOGOWANYCH 583 NARZĘDZI BADAWCZYCH – STAN NA 27.01.2021). FRAGMENT NASZEJ BAZY ZNAJDUJE SIĘ PONIŻEJ


OSOBOWOŚĆ


KWESTIONARIUSZ IPIP-BFM

Kwestionariusz do pomiaru osobowości IPIP-BFM (16/20/50), autorstwa Goldberga (1990, 1992), polska adaptacja Struś, Cieciuch i Rowiński (2014). Kwestionariusz ilustruje osobowość w ujęciu leksykalnym. IPIP zawiera 16/20/50 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – całkowicie nietrafnie mnie opisuje; 5 – całkowicie trafnie mnie opisuje). Wyniki IPIP formułowane są na 5 skalach: 1) Ekstrawersja; 2) Ugodowość; 3) Sumienność; 4) Stabilność emocjonalna; 5) Intelekt.

Literatura

Donnellan. M.B., Oswald, F.L., Baird. B.M. i Lucas, R.E. (2006). The Mini-IPIP scales: Tiny-yet-effective measures of the Big Five Factors of personality. Psychological Assessment, 18(2), 192-203.

Goldberg, L.R. (1990). An alternative „description of personality”: The Big Five factor structure. Journal of Personality and Social Psychology, 59(6), 1216-1229.

Goldberg, L.R. (1992). The development of markers of Big Five factor structure. Psychological Assessment, 4(1), 26-42.

John, O.P., Srivastava. S. (1999). The Big Five trait taxonomy: History, measurement, and theoretical perspectives. W: L.A. Pervin i O.P. John (red.), Handbook of personality: Theory and research (s. 102-138). New York: Guilford Press.

Strus, W., Cieciuch, J., Rowiński, T. (2014). Polska adaptacja kwestionariusza IP1P-BFM-50 do pomiaru pięciu cech osobowości w ujęciu leksykalnym. Roczniki Psychologiczne, 17, 2, 327-346.


KWESTIONARIUSZ NEO-FFI

Kwestionariusz osobowości NEO-FFI, autorstwa Costa, McCrae (1992), polska adaptacja: Zawadzki i in. (2007). Osobowość jest ujmowana w kategorii cech. Kwestionariusz zawiera 60 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie zgadzam się; 5 – zdecydowanie zgadzam się. Wyniki NEO-FFI ujmowane są na 5 skalach: 1) Ekstrawersja; 2) Neurotyczność; 3) Sumienność; 4) Ugodowość; 5) Otwartość na doświadczenie.

Kwestionariusz NEO-PI-R zawiera 240 itemów. Oprócz 5 wymiarów osobowości, każdy z nich zawiera 6 podskal, np. na neurotyczność składa się: 1) lęk; 2) Aktywna wrogość; 3) Depresyjność; 4) Nadmierny krytycyzm; 5) Impulsywność; 6) Nadwrażliwość.

Literatura

Siuta, J. (2006). Inwentarz Osobowości NEO-PI-R Paula T. Costy Jr i Roberta R. McCrea. Adaptacja Polska. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.

Zawadzki, B., Strealu, J., Szczepaniak, P., Śliwińska, M. (2007). Inwentarz osobowości NEO-FFI. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


INWENTARZ TIPI

Inwentarz TIPI, autorstwa Gosling i in. (2003) został zaadaptowany przez Sorokowską i in. (2014). Osobowość jest ujmowana w kategorii cech. Kwestionariusz zawiera 10 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 7-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie zgadzam się; 7 – zdecydowanie zgadzam się). Wyniki NEO-FFI ujmowane są na 5 skalach: 1) Ekstrawersja; 2) Neurotyczność; 3) Sumienność; 4) Ugodowość; 5) Otwartość na doświadczenie.

Literatura

Gosling, S.D., Rentfrow, P.J., Swann, W.B. Jr. (2003). A very brief measure of the Big-Five personality domains. Journal of Research in Personality, 37, 504-528.

Sorokowska, A., Słowiński, A., Zbieg, A., Sorokowski, P. (2014). Polska adaptacja testu Ten Item Personality Inventory (TIPI) – TIPI-PL – wersja standardowa i internetowa. Wrocław: Uniwersytet Wrocławski.


TEST PRZYMIOTNIKOWY ACL

Test Przymiotnikowy ACL (Adjective Check List) autorstwa H.G. Gougha i A.B. Heilbruna (1952), polska adaptacja: PTP (2012). Test ACL służy do diagnozy osobowości. Lista ACL zawiera pięć skal: 1) Skala Modus Operandi (Całkowita liczba wybranych przymiotników, Liczba wybranych przymiotników pozytywnych, Liczba wybranych przymiotników negatywnych, Typowość); 2) Skala potrzeb (Potrzeba osiągnięć, Potrzeba dominacji, Potrzeba wytrwałości, Potrzeba porządku, Potrzeba rozumienia siebie i innych, Potrzeba opiekowania się, Potrzeba afiliacji, Potrzeba kontaktów heteroseksualnych, Potrzeba ekshibicjonizmu psychicznego, Potrzeba autonomii, Potrzeba agresji, Potrzeba zmian, Potrzeba doznawania opieki i wsparcia, Potrzeba poniżania się, Potrzeba podporządkowania); 3) Skala tematyczna (Gotowość do terapii, Samokontrola, Zaufanie do siebie, Przystosowanie osobiste, Ja idealne , Osobowość twórcza, Przywództwo, Męskość/Kobiecość); 4) Skala analizy transakcyjnej (Rodzic krytyczny, Rodzic opiekuńczy, Dorosły, Dziecko spontaniczne, Dziecko uległe); 5) Skala oryginalności-inteligencji. Czynniki osobowości wg ACL to: 1) Siła; 2) Pewność siebie; 3) Uspołecznienie; 4) Panowanie nad sobą; 5) Życzliwość; 6) Indywidualność.

Literatura

Martowska, K. (2012). Lista przymiotnikowa ACL. Polska normalizacja. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


KWESTIONARIUSZ ZKA-PQ

Kwestionariusz osobowości ZKA-PQ, autorstwa Zuckerman, Kuhlman, Joireman, Teta i Kraft (1993). Jest to alternatywny model 5-czynnikowy osobowości. Kwestionariusz zawiera 80/200 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie zgadzam się; 4 – zdecydowanie zgadzam się). Wyniki ujmowane są w pięciu skalach: 1) Agresywność; 2) Aktywność; 3) Ekstrawersja; 4) Neurotyczność; 5) Poszukiwanie doznań. Wersja standardowa ZKA-PQ zawiera 200 itemów, wersja ZKA-PQ/SF – 80 itemów (Aluja, Lucas, Blanch, Garcia, Garcia, 2018). Polska wersja jest w formie skróconym (SF), gdzie dokonano wyłącznie tłumaczenia (Aluja, Ścigała, 2017), brak jest informacji o właściwościach psychometrycznych polskiej wersji ZKA-PQ.

Literatura

Aluja, A., Lucas, I., Blanch, A., Garcia, O., Garcia, L.F. (2018). The Zuckerman-Kuhlman-Aluja Personality Questionnaire shortened form (ZKA-PQ/SF). Personality and Individual Differences, 134, 174-181.

Zuckerman, M., Kuhlman, D.M., Joireman, J., Teta, P., Kraft, M. (1993). A comparison of three structural models for personality: The big three, the big five, and the alternative five. Journal of Personality and Social Psychology, 65(4), 757-768


KWESTIONARIUSZ EPQ-R

Kwestionariusz osobowości EPQ-R (wersja zrewidowana) Eysenck i in. (1985), polska adaptacja: PTP (2011).  Jest to model 3-czynnikowy osobowości. Podstawowa wersja EPQ-R zwiera 106 itemów, wersja skrócone – 48 itemów, gdzie badany udziela odpowiedzi w formacie alternatywnym „Tak/Nie”. Wyniki ujmowane są w trzech skalach: 1) Ekstrawersja; 2) Neurotyczność; 3) Psychotyzm

Literatura

Eysenck, S.B.G., Eysenck, H.J., Barrett, P. (1985). A revised version of the Psychoticism Scale. Personality and Individual Differences, 6, 1, 21-29.

Jaworowska, A. (2011). Kwestionariusze osobowości Eysencka EPQ-R. EPQ-R w wersji skróconej. Polskie normalizacje. Warszawa: Wydawnictwo PTP.

Zawadzki, B. (1995). Uniwersalność PEN – trzech superczynników osobowości: charakterystyka psychometryczna polskiej adaptacji „Zrewidowanego Inwentarza Osobowości H. J. Eysencka (EPQ-R)”. Studia Psychologiczne, 33, 147-187.


 KWESTIONARIUSZ HEXACO

Kwestionariusz osobowości HEXACO, autorstwa Ashton i Lee (2001), polska adaptacja: Szarota (2007). Jest to alternatywny model 6-czynnikowy osobowości. Kwestionariusz występuje w wersji 60 i 100 itemowej, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie zgadzam się; 5 – zdecydowanie zgadzam się). Wyniki ujmowane są w sześciu skalach: 1) Uczciwość-pokora; 2) Emocjonalność; 3) Ekstrawersja; 4) Ugodowość; 5) Sumienność; 6) Otwartość na doświadczenie.

Literatura

Ashton, M.C., Lee, K. (2001). A theoretical basis for the major dimensions of personality. European Journal of Personality, 15, 327-353.

Ashton, M.C., Lee, K., Son, C. (2000). Honesty as the sixth factor of personality: correlation with machiavellianism, primary psychopathy, and social adroitness. European Journal of Personality, 14, 359-368.

Szarota, P., Ashton, M., Lee, K. (2007). Taxonomy and structure of the Polish personality lexicon. European Journal of Personality, 21, 823-852.


TEMPERAMENT


Skala Wrażliwości na Kary i Nagrody (SPSRQ)

Skala Wrażliwości na Kary i Nagrody (SPSRQ), autorstwa Coopera i Gomeza (2008), polska adaptacja: Wytkowska, Białaszek i Ostaszewski (2014). ). Skala zawiera 24 twierdzenia, gdzie badany udziela odpowiedzi w formacie alternatywnym „Tak/Nie”. Skala mierzy dwa wymiary: 1) Wrażliwość na kary; 2) Wrażliwość na nagrody.

Literatura

Cooper, A., Gomez, R. (2008). The Development of a Short Form of the Sensitivity to Punishment and Sensitivity to Reward Questionnaire. Journal of Individual Differences, 29, 90-104.

Gray, J.A. (1981). A critique of Eysenck’s theory of personality. W: H. J. Eysenck (red.), A Model for Personality (s. 246-276). Berlin: Springer.

Gray, J.A. McNaughton, N. (2003). The neuropsychology of anxiety: An enquiry into the functions of the septo-hippocampal system. Oxford: Oxford University Press.

Corr, P.J. (2016). Reinforcement Sensitivity Theory of Personality Questionnaires: Structural survey with recommendations. Personality & Individual Differences, 89, 60-64.

Jackson, C.J. (2009). Jackson-5 scales of revised Reinforcement Sensitivity Theory (r-RST) and their application to dysfunctional real world outcomes. Journal of Research in Personality, 43, 556-569.

Smillie, L.D., Pickering, A.D., Jackson, C.J. (2006). The New Reinforcement Sensitivity Theory: Implications for Personality Measurement. Personality and Social Psychology Review, 10(4), 320-335.

Wytkowska, A., Białaszek, W., Ostaszewski, P.  (2014). Psychometryczne właściwości polskiej wersji krótkiej skali wrażliwości na kary i nagrody (SPSRQ-SF). Studia Psychologiczne, 52, 2, 28-39.


Kwestionariusz temperamentu rRST-Q

Kwestionariusz temperamentu rRST-Q, oparty na teorii wrażliwości na wzmocnienia (RST) (zob. Gray, 1990, 1991; Reuter, Markett, Smillie, Montag, 2015). Opis: Kwestionariusz zawiera 31 twierdzenia, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 4-stopnowej skali Likerta (1 – „Zdecydowanie nie zgadzam się”; 4 – „Zdecydowanie zgadzam się”). Wyniki ujmowane są na 3 skalach: 1) BAS (behawioralny system dążenia); 2) BIS (behawioralny system hamowania); 3) FFFS  (system walki-ucieczki-znieruchomienia).

Literatura

Gray, J. (1991). The neuropsychology of temperament. W: J. Strelau, A. Angleinter (red.), Explorations in Temperament International Perspectives on Theory and Measurement (s. 102-128). New York: Plenum Press.

Gray, J.A. (1990). Brain systems that mediate both emotion and cognition. Cognition and Emotion, 4, 269-288.

Reuter, M., Markett, S., Smillie, L.D., Montag, Ch. (2015). A new measure for the revised reinforcement sesitivity theory: psychometric criteria and genetic validation. Frontiers in Systems Neuroscience, 9, 1-12.


Kwestionariusz temperamentu EAS

Kwestionariusz temperamentu EAS, opracowany przez Buss i Plomin (1984/2014), polska adaptacja: Oniszczenko (1997). Kwestionariusz zawiera 20 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie, 5 – zdecydowanie tak). Kwestionariusz EAS występuje w 3 wersjach. Wersja EAS-C jest to wersja dla dzieci ocenianych przez nauczycieli i przez rodziców. W tej wersji wyniki ujmowane są w czterech skalach: 1) Emocjonalność; 2) Aktywność; 3) Towarzyskość; 4) Nieśmiałość. Wersja EAS-D jest to wersja dla dorosłych. W tej wersji wyniki ujmowane są w pięciu skalach: 1) Niezadowolenie; 2) Aktywność; 3) Towarzyskość; 4) Złość; 5) Strach.

Literatura

Buss, A. H., Plomin, R. (2014). Temperament: Early Developing Personality Traits. Hillsdale, NJ: Erlbaum.

Oniszczenko, W. (1997). Kwestionariusz Temperamentu EAS Arnolda H. Bussa i Roberta Plomina. Wersje dla dorosłych i dzieci. Adaptacja polska. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Kwestionariusz temperamentu PTS

Kwestionariusz temperamentu PTS (The Pavlovian Temperament Survey) opracowany przez Strealu i Angleitner (1994). Kwestionariusz zawiera 57 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie się zgadzam, 4 – zdecydowanie się nie zgadzam). Wyniki ujmowane są w trzech skalach: 1) Siła procesu hamowania; 2) Ruchliwość procesów nerwowych; 3) Siła procesów pobudzenia.

Literatura

Strealu, J., Angleitner, A. (1994). Cross-cultural studies on temperament: Theoretical considerationad and empirical studies based on the pavlovian Temperament Survey. Personality and Individual Differences, 16, 331-342.

Strelau, J., Zawadzki, B. (1998). Kwestionariusz Temperamentu PTS. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Kwestionariusz temperamentu FCZ-KT(R)

Formalna Charakterystyka Zachowania – Kwestionariusz Temperamentu w wersji zrewidowanej FCZ-KT(R). Kwestionariusz zawiera 100 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie zgadzam się; 4 – zdecydowanie zgadzam się). Wyniki ujmowane są na 7 skalach: 1) Aktywność; 2) Żwawość; 3) Perseweratywność; 4) Wytrzymałość; 5) Reaktywność emocjonalna; 6) Wrażliwość sensoryczna; 7) Rytmiczność.

Literatura

Cyniak-Cieciura, M., Zawadzki, B., Strelau, J. (2016). Formalna Charakterystyka Zachowania – Kwestionariusz Temperamentu: Wersja Zrewidowana. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


EMOCJONALNOŚĆ


Dwuwymiarowy Inwentarz Inteligencji Emocjonalnej DINEMO

Dwuwymiarowy Inwentarz Inteligencji Emocjonalnej DINEMO opracowany przez A. Matczak, A. Jaworską, A. Ciechanowicz, J. Stańczak, E. Zalewską (2006). Inwentarz składa się z 33 pozycji. Każda z nich zawiera jedno-dwuzdaniowy opis jakiś sytuacji stanowiącej źródło emocji. Dwuwymiarowy Inwentarz zawiera dwie skale czynnikowe: 1 – skala interpersonalna (Inni) – wiąże się z rozpoznawaniem, rozumieniem i respektowaniem emocji innych ludzi; 2 czynnik – skala (Ja) – z uświadamianiem sobie, rozumieniem i respektowaniem, a także wyrażaniem własnych emocji.

Literatura

Matczak, A., Jaworska, A. (2006). Dwuwymiarowy Inwentarz Inteligencji Emocjonalnej DINEMO. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.

Salovey, P., Mayer, J. D. (1990). Emotional intelligence. Imagination, Cognition, and Personality, 9, 185-211.


Kwestionariusz Inteligencji Emocjonalnej (INTE)

Kwestionariusz inteligencji emocjonalnej (INTE), autorstwa: Schutte i współpracowników (1998), polska adaptacja: Ciechanowicz, Jaworska, Matczak (2000). INTE zawiera 33 twierdzenia, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1- zdecydowanie nie zgadzam się; 5 – zdecydowanie zgadzam się). Oprócz wyniku globalnego wyodrębniono 2 czynniki: 1 – zdolność do wykorzystywania emocji do wspomagania myślenia i działania; 2 – zdolność do rozpoznawania emocji.

Literatura

Jaworska, A., Matczak, A. (2008). Kwestionariusz Inteligencji Emocjonalnej INTE. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.

Salovey, P., Mayer, J. D. (1990). Emotional intelligence. Imagination, Cognition, and Personality, 9, 185-211.

Schutte, N.S., Malouff, J.M., Hall, L.E., Haggerty, D. J., Cooper, J.T., Golden, C.J., Dornheim, L. (1998). Development and validation of a measure of emotional intelligence. Personality and Individual Difference, 25, 167-177.


Popularny Kwestionariusz Inteligencji Emocjonalnej PKIE

Popularny Kwestionariusz Inteligencji Emocjonalnej PKIE został opracowany przez A. Matczak, A. Jaworowska i E. Zalewską (2005). Kwestionariusz zawiera 94 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta ( 1 – Zdecydowanie nie zgadzam się; 5 – Zdecydowanie zgadzam się). Wyniki ujmowane są w pięciu skalach tym wynik ogólny: 1) Akceptowanie, wyrażanie i wykorzystanie własnych emocji w działaniu (AKC); 2) Empatia, czyli rozumienie i rozpoznawanie emocji innych ludzi (EMP); 3) Kontrola, także poznawcza nad własnymi emocjami (KON); 4) Rozumienie i uświadamianie sobie własnych emocji (ROZ).

Literatura

Jaworska, A., Matczak, A. (2005). Popularny Kwestionariusz Inteligencji Emocjonalnej PKIE. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Kwestionariusz Ilorazu Empatii EQ-40

Kwestionariusz Ilorazu Empatii EQ-40, autorstwa Simona Barona-Cohena i Sally Wheelwright (2004), w polskim tłumaczeniu wykonanym przez Agnieszkę Wainaina-Woźną. Kwestionariusz składa się z 40 pytań diagnostycznych, gdzie badany udziela odpowiedzi za 4-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie się nie zgadzam;  4 – zdecydowanie się zgadzam).

Literatura

Baron-Cohen, S., Wheelwright, S. (2004). The Empathy Quotient (EQ): An investigation of Adults with Asperger Syndrome or High Functioning Autism, and Normal Sex Differences. Journal Autism and Developmental Disorders, 34, 163-175.

Lawrence, E.J., Shaw, P., Baker, D.,  Baron-Cohen, S.,  David, A.S. (2004). Measuring empathy: reliability and validity of the Empathy Quotient. Psychological Medicine, 34, 911-924.


Skala Trudności w Regulacji Emocji DERS

Skala Trudności w Regulacji Emocji (Difficulties in Emotion Regulation Scale ‒ DERS), autorstwa Gratz i Roemer (2004), polskie tłumaczenie Czub (2012). Wyniki ujmowane są na 6 skalach: 1) Nieakceptacja reakcji emocjonalnych; 2) Trudności w zaangażowaniu się w zachowania ukierunkowane na cele; 3) Trudności z kontrolą impulsów; 4) Brak świadomości emocji; 5) Ograniczony dostęp do strategii regulacji emocji; 6) Brak jasności emocji. Kwestionariusz zawiera 36 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – prawie nigdy, 5 – prawie zawsze)

Literatura

Czub T. (2012). Opis Kwestionariusza trudności w regulacji emocji – DERS/PL. Poznań: Instytut Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza (maszynopis niepublikowany).

Gratz, K.L, Roemer, L. (2004). Multidimensional assessment of emotion regulation and desregulation: development, factor structure, and initial validation of the Difficulties in Emotion Regulation Scale. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment 26 (1), 41-54.


Kwestionariusz Regulacji Emocji – KRE

Kwestionariusz Regulacji Emocji – KRE (Emotion Regulation Questionnaire), autorstwa Grossa i Johna (2003), w polskiej adaptacji Kobylińskiej (2015). Kwestionariusz składa się z dziesięciu pozycji, tworzących dwie skale: 1) Tłumienia ekspresji; 2) Przeformułowania poznawczego. Osoba badana ustosunkowuje się do każdej z pozycji, udzielając odpowiedzi na 7-stopniowej skali, gdzie „1” oznacza zupełnie się nie zgadzam a „7” całkowicie się zgadzam.

Literatura

Gross, J.J., John, O.P. (2003). Individual differences in two emotion regulation processes: Implications for affect, relationships, and well-being. Journal of Personality and Social Psychology 85(2), 348-362.

Kobylińska. D. (2015). Kwestionariusz Regulacji Emocji (tłumaczenie za zgodą autorów J. J. Gross i O.P. John. Pobrane z: http://spl.stanford.edu/pdfs/erqlO-polish.pdf.

Śmieja, M., Morozowicz. M., Kobylińska, D. (2011). Emotional intelligence and emotion regulation strategies. Studia Psychologiczne, 49(5), 55-64.


Kwestionariusz Poznawczej Regulacji Emocji – PRE

Kwestionariusz Poznawczej Regulacji Emocji – PRE (Cognitive Emotion Regulation Questionnaire) autorstwa Garnefskiej i współpracowników (2002) (w polskiej adaptacji Marszał-Wiśniewskiej i Fajkowskiej, 2010). Narzędzie składa się z 36 stwierdzeń, z których każde związane jest z jedną z dziewięciu skal: 1) Obwinianie siebie, 2) Akceptacja, 3) Ruminacja, 4) Przeniesienie uwagi na coś pozytywnego, 5) Koncentracja na planowaniu, 6) Pozytywne przewartościowanie wydarzenia, 7) Stwarzanie perspektyw, 8) Katastrofizowanie oraz 9) Obwinianie innych. Odpowiedzi udzielane są na 5-stopniowej skali od (prawie) nigdy – odpowiedź „1” – do (prawie) zawsze – odpowiedź „5”.

Literatura

Gamefski, N., Kiaaij, V., Spinhoven, Ph. (2002). Manual for the use of the Cognitive Emotion Regulation Questionnaiie. Leiderdoip. The Netherlands: DATEC.

Marszał-Wiśniewska, M., Fajkowska, M. (2010). Właściwości psychometryczne Kwestionariusza Poznawczej Regulacji Emocji (Cognitive Emotion Regulation Questionnaire – CERQ) – wyniki badań na polskiej próbie. Studia Psychologiczne, 48(1), 19-39.


Skala Uczuć Pozytywnych i Negatywnych (SUPIN)

Skala Uczuć Pozytywnych i Negatywnych (SUPIN), autorstwa: Watson, Clark (1988), polska adaptacja: Jeleńska (1992, za: Brzozowski, 2010), Kataryniak (1992, za: Brzozowski, 2010). SUPIN ma 4 różne wersje. Dwie z nich (jedna krótsza – obejmująca 20 pozycji, i jedna dłuższa – zawierająca 30 pozycji) przeznaczone są do mierzenia aktualnych stanów emocjonalnych (S20 i S30). Dwie pozostałe, analogicznie różniące się długością, dotyczą relatywnie stałych cech afektywnych (C20 i C30). Każda wersja ma postać listy przymiotników. Badany ocenia w skali od 1 do 5 stopień, w jakim przymiotniki te określają jego stan aktualny (wersja S) lub to, jak się czuje zazwyczaj (wersje C).

Literatura

Brzozowski, P. (2010). Skala uczuć pozytywnych i negatywnych SUPIN. Polska adaptacja skali PANAS Davida Watsona i Lee Anny Clark. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

Watson, D., Clark, L.A., Tellegen, A. (1988). Development and validation of brief measures of positive and negative affect: The PANAS scales. Journal of Personality and Social Psychology, 54, 1063-1070.


Skale Regulacji Nastroju SRN

Skale Regulacji Nastroju zostały opracowane przez Wojciszke (2003). Kwestionariusz zawiera 30 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – nigdy, 5 – zawsze). Wyniki ujmowane są w dwóch skalach: 1) Skala Obniżania Nastroju; 2) Skala Podwyższania Nastroju

Literatura

Wojciszke, B. (2003). Skale Regulacji Nastroju. W: M. Marszał-Wiśniewska, T. Klonowicz, M. Fajkowska-Stanik (red.), Psychologia różnic indywidualnych. Wybrane zagadnienia (s. 163- 179). Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne GWP.


Skale do Pomiaru Nastroju i Sześciu Emocji

Skale służące do pomiaru nastroju oraz sześciu emocji autorstwa Wojciszke (2004). Bateria testów zawiera pomiar nastroju i emocje. Pierwsza skala mierzy nastrój ogólny. Skala zawiera 10 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – nie zgadzam się; 5 – zgadzam się). Druga skala mierzy nastrój pozytywny i negatywny. Skala ta zawiera po 10 przymiotników pozytywnych i negatywnych. Zadaniem osoby badanej jest zakreślenie tych przymiotników, które najlepiej wyraża jej nastrój. Skala do pomiaru emocji mierzy sześć emocji: 1) Radość; 2) Miłość; 3) Strach; 4) Gniew; 5) Poczucie winy; 6) Smutek. Skala zawiera 24 przymiotniki, które to cechują się emocjami dyskretnymi, gdzie badany udziela odpowiedzi na 7-stopniowej skali Likerta (1 – nigdy; 7 – zawsze)

Literatura

Wojciszke, B. (2004). Skale do pomiaru nastroju i sześciu emocji. Czasopismo Psychologiczne. Psychological Journal, 11, 1, 31-47.


Skala Wrażliwości Empatycznej SWE

Skala Wrażliwości Empatycznej jest polską adaptacją IRI (Indeksu Reaktywności Interpersonalnej) Davisa (1980, 1983). Polską adaptacją zajęli się Kaźmierczak, Plopa i Retowski (2007). Wyniki ujmowane są na trzech skalach: 1) Empatyczna troska; 2) Osobista przykrość; 3) Przyjmowanie perspektywy. Kwestionariusz składa się z 28 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (0 – nie opisuje mnie dobrze; 4 – opisuje mnie dobrze).

Literatura

Davis, M.H. (1980). A multidimentional approach to individual differences in empathy. JSAS. Catalog of selected Documents in Psychology, 10, 85.

Davis, M.H. (1983). Measuring individual differences in empathy: Evidence for a multidimensional approach. Journal of Personality and Social Psychology, 44, 1, 113-126.

Kaźmierczak, M., Plopa, M., Retowski, S. (2007). Skala wrażliwości Empatycznej. Przegląd psychologiczny, 50, 1, 9-24.


AGRESJA


Inwentarz Psychologiczny Syndromu Agresji

Inwentarz Psychologiczny Syndromu Agresji I.P.S.A został opracowany przez Gasia (1980, 1987). Inwentarz zawiera 83 twierdzenia, gdzie badany udziela odpowiedzi w formacie Tak, ? i Nie. Inwentarz obejmuje 10 skal, składających się z kilku twierdzeń, oznaczonych cyframi od I do VIII oraz literami K i O. Do skal służących pomiarowi agresywności zalicza się: I – Samoagresja emocjonalna, II – Samoagresja fizyczna, III – Wrogość wobec otoczenia, IV – Nieświadome skłonności agresywne, V – Agresja przemieszczona, VI – Agresja pośrednia, VII – Agresja Słowna, VIII – Agresja fizyczna, K – Kontrola zachowań agresywnych oraz O – Skłonność do działań odwetowych.

Literatura

Gaś, Z.B. (1980). Inwentarz Psychologiczny Syndromu Agresji. Przegląd Psychologiczny, 23, 1, 143-154.

Gaś, Z.B. (1987). Zrewidowana wersja Inwentarza Psychologicznego Syndromu Agresji. Przegląd Psychologiczny, 4, 1003-1015.


Kwestionariusz Agresywności Młodzieży – Reaktywność Emocjonalna (KAM-RE)

Kwestionariusz Agresywności Młodzieży – Reaktywność Emocjonalna (KAM-RE), autorstwa U. Sajewicz-Radtke, B.M. Radtke i D. Kalki (2016). Kwestionariusz zawiera 60 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie; 2 – zdecydowanie tak). Wynik ujmowany jest w 6 skalach, w tym wynik ogólny: 1) Agresja bezpośrednia (AB); 2) Agresja pośrednia (AP); 3) Drażliwość (D); 4) Opozycyjność (O); 5) Agresja werbalna (AW); 6) Agresja w ujęciu ogólnym (WOA).

Literatura

Sajewicz-Radtke, U., Radtke, B.M., Kalka, D. (2016). Kwestionariusz Agresywności Młodzieży – Reaktywność Emocjonalna. Podręcznik. Gdańsk: Pracownia Testów Psychologicznych i Pedagogicznych.


Kwestionariusz agresji Bussa-Perr’ego

Kwestionariusz agresji Bussa-Perr’ego (1992) został zaadaptowany przez E. Aranowska, J. Rytel, A. Szymańska (2015). Kwestionariusz składa się z 29 twierdzeń, ocenianych na pięciopunktowej skali (od 1 – „zupełnie do mnie nie pasuje” do 5 – „całkowicie do mnie pasuje”). Wyniki ujmowane są w czterech skalach: 1) Agresja fizyczna; 2) Agresja słowna; 3) Gniew; 4) Wrogość; 5) Wynik ogólny agresji.

Literatura

Aranowska, E., Rytel, J., Szymańska, A. (2016). Kwestionariusz agresji Bussa-Perryego. Trafność, rzetelność i normy. Warszawa: Wydawnictwo UKSW.

Buss, A.H., Perry, M. (1992). The Aggression Questionnaire. Journal of Personality and Social Psychology, 63 (3), 452-459.


DEPRESJA


Skala depresji CESD-R

Skala depresji CESD-R opracowaną przez Eatona i wsp. (2004), polska adaptacja: Koziora (2016). Skala CESD-R składa się z 20 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5 – stopniowej skali Likerta (0 – wcale lub krócej niż 1 dzień, 4 – prawie codziennie przez 2 tygodnie). Wskaźnikiem nasilenia depresji jest wynik ogólny.

Literatura

Eaton, W., Smith, C., Ybarra, M., Muntaner, C., Tien, A., Maruish, M.E. (2004). Center for Epidemiologic Studies Depression Scale: Review and revision (CESD and CESD-R). W: M. E. Maruish (red.), The use of psychological testing for treatment planning and outcomes assessment (363-377). Mahwah. NJ: Lawrence Erlbaum.

Koziora, K. (2016). Ocena depresyjności w populacji. Psychometryczna ocena polskiej wersji skali CESD-R. Psychiatria Polska, 50(6), 1109-1117.


Edynburska Skala Depresji Poporodowej (EPDS)

Edynburska Skala Depresji Poporodowej (EPDS) autorstwa Cox, Holden i Sagovsky (1987), polska adaptacja: K. Kosakowska (2013). Skala składa się z 10 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4 stopniowej skali Likerta. Wskaźnikiem nasilenia depresji jest wynik ogólny.

Literatura

Cox, M.J., Holden, J.M., Sagovsky, R. (1987). Detection of postnatal depressions: Development of the 10-item Edinburgh Postnatal Depression Scale. British Journal of Psychiatry, 150, 782-786.

Kossakowska, K. (2013). Edynburska skala depresji poporodowej: właściwości psychometryczne i charakterystyka. Folia Psychologica, 17, 39-50.

Murray, D., Cox, J.L. (1990). Screening for depression during pregnancy with the Edinburgh Depression Scale (EPDS). Journal od Reproductive and Infant Psychology, 8, 99-107.

Thorpe, K. (1993). A study of use of the Edinburgh Postnatal Depression Scale with parents groups outside the postpartum period. Journal of Reproductive and Infant Psychology, 11, 119-125.

Zigmond, A.S, Snaith, R.P. (1983) The Hospital Anxiety and Depression Scale. Acta Psychiatrica Scandinavica, 67, 361-370.


Kwestionariusz do Pomiaru Depresji KPD

Kwestionariusz do Pomiaru Depresji został opracowany przez E. Łojek, J. Stańczak i A. Wójcik (2015). Kwestionariusz składa się z 75 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-stopnowej skali Likerta. Kwestionariusz składa się z 5 skal: 1 – Deficyty poznawcze i utrata energii; 2 – Myślenie o śmierci, pesymizm i alienacja; 3 – Poczucie winy i napięcie lękowe; 4 – Objawy psychosomatyczne i spadek zainteresowań; 5 – Samoregulacja.

Literatura

Łojek, E., Wójcik, E., Stańczak, J. (2015). Kwestionariusz do Pomiaru Depresji. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Skala Depresji Becka (BDI-II)

Skala Depresji Becka (BDI-II), autorska Beck (1985), polska adaptacja: E. Łojek, J. Stańczak (2019). Skala zwiera 21 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-punktowej skali zawierającej się w przedziale od 0 do 3. Wskaźnikiem nasilenia objawów depresji jest wynik globalny.

Literatura

Beck, A.T., Steer, R.A., Brown, G.K. (2019). BDI-II. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTPPTP.


Gotlandzka Skali Męskiej Depresji (GDMS)

Gotlandzka Skali Męskiej Depresji (GDMS) autorstwa W. Rutz’a (1999, 2002), polska adaptacja J. Chodkiewicz (2017). Skala zawiera 13 itemów, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4 – stopniowej skali Likerta ( 0 – całkowicie nieprawdzie; 3 – całkowicie prawdziwe). Skala zawiera dwie podskale: 1) Distres; 2) Depresji. Wskaźnikiem nasilenia depresji jest suma wszystkich twierdzeń.

Literatura

Chodkiewicz, J. (2017). Polska adaptacja gotlandzkiej skali męskiej depresji (GDMS) Wolfganga Rutza. Advances in Psychiatry & Neurology, 26 (1), 13-23.

Rutz, W. (1999). Improvement of care for people suffering from depression: the need for comprehensive education. International clinical psychopharmacology, 14, 27-33.

Zierau, F., Bille, A., Rutz, W., Bech, P. (2002). The Gotland Male Depression Scale: a validity study in patients with alcohol use disorder. Nordic Journal Psychiatry, 56 (4), 265-271.


Zestaw Kwestionariuszy do Diagnozy Depresji u Dzieci i Młodzieży

Kwestionariusz do Diagnozy Depresji u Dzieci i Młodzieży CDI-2, autorstwa M. Kovacs (2003), polska adaptacja E. Wrocławska-Warchala i R. Wujcik (2017). Kwestionariusz zawiera 28 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi w formacie z wieloma opcjami do wyboru. Wyniki ujmowane są na czterech skalach: 1) Negatywny nastrój; 2) Niska samoocena; 3) Brak efektywności; 4) Problemy interpersonalne. Dwa pierwsze wymiary wiążą się z problemami emocjonalnymi, pozostałe – z problemami w funkcjonowaniu. Wszystkie cztery wymiary tworzą wynik ogólny nasilenie symptomów depresji.

Literatura

Kovacs, M. (2003). Children’s Depression Inventory (CDI) Technical Manual Update. Toronto: Multi-Health Systems.

Wrocławska-Warchala, E., Wujcik, R. (2017). Zestaw Kwestionariuszy do Diagnozy Depresji u Dzieci i Młodzieży. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Skala depresji nastolatków wg Kutchera (KADS)

Skala depresji nastolatków wg Kutchera (KADS), jest to 6 – punktowa skala, monitorująca i służąca do rozpoznania młodych ludzi zagrożonych wystąpieniem depresji.

Literatura

Brooks, S. (2004). The Kutcher Adolescent Depression Scale (KADS). Child & Adolescent Psychopharmacology News, 9, 54, 4-6.

Brooks, S.J., Kutcher, S. (2001). Diagnosis and measurement of adolescent depression: A review of commonly utilized instruments. Journal of Child and Adolescent Psychopharmacology, 11, 341-376.

Brooks, S.J., Krulewicz, S., Kutcher, S. (2003). The Kutcher Adolescent Depression Scale: Assessment of its evaluative properties over the course of an 8-week pediatric pharmacotherapy trial. Journal of Child and Adolescent Psychopharmacology, 13, 337-349.

Kutcher, S., Chehil, S. (2006). Suicide Risk Management: A Manual for Health Professionals. Wiley-Blackwell.

LeBlanc, J.C., Almudevar, A., Brooks, S.J., Kutcher, S. (2002). Screening for adolescent depression: comparison of the Kutcher Adolescent Depression Scale with the Beck Depression Inventory. Journal of Child and Adolescent Psychopharmacology, 12, 113-126.


KOMPETENCJE SPOŁECZNE


Kwestionariusz Kompetencji Społecznych (KKS)

Kwestionariusz Kompetencji Społecznych (KKS), autorstwa: A. Matczak (2001). Kwestionariusz składa się z 90 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4 – stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie źle; 4 – zdecydowanie dobrze). Oprócz wyniku łącznego, możemy wyznaczyć trzy wymiary kompetencji społecznych: 1) Skala I – kompetencje określające skuteczność zachowań w sytuacjach intymnych; 2) Skala ES – kompetencje określające skuteczność zachowań w sytuacjach ekspozycji społecznej; 3) Skala A – kompetencje warunkujące efektywność zachowań w sytuacjach asertywności.

Literatura

Matczak, A. (2001). Kwestionariusz Kompetencji Społecznych KKS. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Profil Kompetencji Społecznych (PROKOS)

Profil Kompetencji Społecznych (PROKOS), został opracowany przez A. Matczak i K. Martowską (2013). Kwestionariusz zawiera 90 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie źle; 4 – zdecydowanie tak) .Wyniki ujmowane są w pięciu skalach: 1) Kompetencje asertywne; 2) Kompetencje kooperacyjne; 3) Kompetencje towarzyskie; 4) Zaradność społeczna; 5) Kompetencje społecznikowskie.

Literatura

Matczak, A., Martowska, K. (2013). Profil kompetencji społecznych (PROKOS). Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Kwestionariusz Kompetencji Interpersonalnych ICQ-R

Kwestionariusz Kompetencji Interpersonalnych ICQ-R, autorstwa Buhrmester, Wittenberg, Reis i Furman (1988), polska adaptacja: Klinkosz, Iskra i Dawidowicz (2017). Kwestionariusz składa się z 40 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – słaba; 5 – doskonała). Wyniki ujmowane są na pięciu skalach: 1) Inicjowanie relacji; 2) Wywieranie wpływu; 3) Otwarcie się na drugiego człowieka; 4) Wsparcie emocjonalne; 5) Rozwiązywanie konfliktów.

Literatura

Buhrmester, D., Furman, W., Wittenberg, M.T., Reis, H.T. (1988). Five domains of interpersonal competence in peer relationships. Journal of Personality and Social Psychology, 55, 991-1008.

Klinkosz, W., Iskra, J., Dawidowicz, M. (2017). Kwestionariusz Kompetencji Interpersonalnych ICQ-R D. Buhrmester, W. Furman, M. T. Wittenberg i H. T. Reis: podręcznik. Gdańsk: Pracownia Testów Psychologicznych i Pedagogicznych.


SAMOOCENA / POCZUCIE WŁASNEJ WARTOŚCI


Skala Samooceny SES

Skala Samooceny SES, autorstwa M. Rosenberga (1965), polska adaptacja: Łaguna i in. (2007). Skala składa się z 10 twierdzeń, gdzie badany odpowiada na 4 – stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie się zgadzam, 4 – zdecydowanie się nie zgadzam).

Literatura

Dzwonkowska, I., Lachowicz-Tabaczek, K., Łaguna, M. (2008). Samoocena i jej pomiar (SES). Polska adaptacja skali SES M. Rosenberga. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP.

Łaguna, M., Lachowicz-Tabaczek, K., Dzwonkowska, I. (2007). Skala samooceny SES Morrisa Rosenberga – polska adaptacja metody. Psychologia Społeczna, 2, 2, (4), 164-176.


Inwentarz Poczucia Własnej Wartości CSEI

Inwentarz Poczucia Własnej Wartości (CSEI; Coopersmith Self-Esteem Inventory) Coopersmitha (1967), polska adaptacja: Juczyński (2005). Inwentarz zawiera 24 twierdzenia, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-stopnowej skali Likerta (1 – nie; 2 – raczej nie; 3 – raczej tak, 4 – tak). Wyniki ujmowane są w czterech obszarach: (1) Ja ogólne; (2) Ja towarzyskie; (3) Ja rodzinne; (4) Ja szkolne.

Literatura

Juczyński, Z. (2005). Inwentarz Poczucia Własnej Wartości – CSEI S. Coopersmitha. W: M. Oleś (red.), Wybrane zagadnienia z psychologii klinicznej i osobowości. Metody diagnostyczne w badaniach dzieci i młodzieży (s. 9-21). Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL.


Wielowymiarowy Kwestionariusz Samooceny MSEI

Wielowymiarowy Kwestionariusz Samooceny (MSEI) został opracowany przez Epsteina (1980), polska adaptacja Fecenec (2008). Kwestionariusz zawiera 116 pytań, na które badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – prawie nigdy, 5 – bardzo często). Wyniki ujmowane są na 11 skalach: 1) Ogólna samoocena; 2) Kompetencje; 3) Bycie kochanym; 4) Popularność; 5) Zdolności przywódcze; 6) Samokontrola; 7) Samoakceptacja moralna; 8) Atrakcyjność fizyczna; 9) Witalność; 10) Integracja tożsamości; 11) Obronne wzmocnienie samooceny.

Literatura

Epstein, S. (1980). The self-concept: A review and the proposal of an integrated theory of personality. W: E. Staub (red.), Personality: Basic aspect and current research (s. 81-132). Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.

Fececec, D. (2008). Wielowymiarowy Kwestionariusz Samooceny MSEI. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo Pracownia Testów Psychologicznych PTP.


Skala odczuć wobec własnej osoby i poczucia własnych kompetencji SLCS-R

Skala odczuć wobec własnej osoby i poczucia własnych kompetencji SLCS-R została opracowana przez Tafarodi i Swann (1995, 2001), polska adaptacja: Szpitalak i Polczyk (2015). Skala zawiera 16 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie się nie zgadzam; 5 – Zdecydowanie się zgadzam). Wyniki ujmowane są trzech skalach: 1) Samoakceptacja; 2) Poczucie kompetencji; 3) Wynik ogólny samooceny.

Literatura

Szpitalak, M., Polczyk, R. (2015). Samoocena. Geneza, struktura, funkcje i metody pomiaru. Kraków: Wydawnictwo UJ.

Tafarodi, R.W., Swann, W.B. (2001). Two-dimensional self-esteem: Theory and measurement. Personality and Individual Differences, 31 (5), 653-673.

Tafarodi, R.W., Swann, W.B. (1995). Self-liking and self-competence as dimensions of global self-esteem: Initial validation of a measure. Journal of Personality Assessment, 65(2), 322-342.


KŁAMSTWO / SZCZEROŚĆ


Kwestionariusz Tendecji do Kłamstwa

Skali Kłamstwa została opracowana przez Nowak-Aksamit (2017). Opis: Skala służy do badania tendencji do kłamstwa. Narzędzie badawcze zawiera 25 twierdzeń, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta (1 – zupełnie nieprawdziwe; 4 – zupełnie prawdziwe). Wskaźnikiem tendencji do kłamstwa jest wynik ogólny będący sumą wszystkich twierdzeń, gdzie osoba badana może uzyskać od 25 do 100 pkt. Im wyższy wynik tym większa tendencja do kłamstwa. Trafność: Trafność teoretyczna potwierdzona. Rzetelność: Rzetelność wyznaczona za pomocą alfa Cronbacha 0,854. Normy: Brak norm. Zastosowanie: W badaniach naukowych.


Skala Szerości (SSZ)

Skala Szczerości (SSZ) jest skalą zaczerpniętą z Minesockiego Wielowymiarowego Inwentarza Osobowości MMPI-2. Skala ta mierzy mało życiowe nastawienie bądź przedstawienie siebie jako wyjątkowo moralnego w zakresie odpowiadania na pytania. Skala składa się z 14 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi „Prawda (P)” lub „Fałsz (F)”.


Skala kłamstwa (SK) wg EPQ-R

Skala Kłamstwa (SK) jest skalą zaczerpniętą z kwestionariusza osobowości EPQ-R, której celem jest pomiar występującej u niektórych osób tendencji do „przedstawiania się w lepszym świetle”. Skala składa się z 21 pytań, gdzie badany udziela odpowiedzi „Tak” lub „Nie”.


Skala kłamstwa (SK-S) wg EPQ-R(S)

Skala Kłamstwa (SK) jest skalą zaczerpniętą z kwestionariusza osobowości EPQ-R, której celem jest pomiar występującej u niektórych osób tendencji do „przedstawiania się w lepszym świetle”. Skala składa się z 12 pytań, gdzie badany udziela odpowiedzi „Tak” lub „Nie”.


NARCYZM


Skala Narcyzmu Kolektywnego (SCN)

Narcyzm kolektywny (Scale of Collective Narcissism SCN) został opracowany przez Golec de Zavala, Cichocka, Eidelson, i Jayawickreme (2009). Skala składa się z 12 stwierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 6-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie się nie zgadzam; 6 – zdecydowanie się zgadzam.

Literatura

Golec de Zavala, A., Cichocka, A., Eidelson, R., Jayawickreme, N. (2009). Collective Narcissism and Its Social Consequences. Journal of Personality and Social Psychology, 97, 6, 1074-1096.


Skala Narcyzmu Wielkościowego (NPI)

Kwestionariusz narcyzmu NPI autorstwa: R. Raskina i C.S. Hall’a, polska adaptacja: K. Drat-Ruszczak, R. Bazińska (2000). Narzędzie składa się z 34 itemów, z 5 – stopniową skalą odpowiedzi (1 – „To nie Ja”; 5 – „To Ja”).

Literatura

Drat-Ruszczak, K. (2000). Teorie osobowości – podejście psychodynamiczne i humanistyczne. W: J. Strelau (red.), Psychologia. Podręcznik akademicki T. 2. (s. 601-652). Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

Raskin, R., Hall, C.S. (1979). The Narcissistic Personality Inventory. Psychological Reports, 45, 159-162. Raskin, R., Hall, C.S. (1981). The Narcissistic Personality Inventory: Alternate form reliability and further evidence of construct validity. Journal of Personality Assesment, 45, 159-162.


Skala Narcyzmu Wrażliwego (HSNS)

Skala narcyzmu nadwrażliwego(HSNS), autorstwa Hendin i Cheek (1997), polska adaptacja Czarna i in. (2014). Skala HSNS składa się z 10 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1- bardzo nietypowe lub nieprawdziwe; zdecydowanie się nie zgadzam; 5 – bardzo charakterystyczne lub prawdziwe; zdecydowanie się zgadzam).

Literatura

Czarna, A., Dufner, M., Clifton, A. (2014). The effects of vulnerable and grandiose narcissism on liking-based and disliking-based centrality in social networks. Journal of Research in Personality, 50, 42-45.

Hendin, H., Cheek, J. (1997). Assessing Hypersensitive Narcissism: A Reexamination of Murray’s Narcism Scale. Journal of Research in Personality, 31(4), 588-599.


MENTALIZACJA


Skala Stanów Mentalnych MENT(S)

Skala stanów mentalnych MENT(S), opracowana przez Dimitrijević i in. (2018), polska adaptacja M. Jańczak (2019). Skala zawiera 28 twierdzeń, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – całkowicie nieprawdziwe, 5 – całkowicie prawdziwe).

Literatura

Dimitrijević, A., Hanak, N., Dimitrijević, A.A, Marjanović, J.Z. (2018). The Mentalization Scale (MentS): A Self-Report Measure for the Assessment of Mentalizing Capacity. Journal of Personality Assessment, 100(3), 268-280.


Skala Stanów Mentalnych (MST)

Skala Stanów Mentalnych (MST), została opracowana przez Bouchard i in. (2001), polska adaptacja Kwiecień i Cierpiałkowska (2011). Osoby badane na początku zapoznają się z materiałem projekcyjnym oraz fragmentem filmu – i spisują do niego dwie historie. Kolejną czynnością jest wypełnienie kwestionariusza MST, który zawiera 24 stwierdzenia, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 6-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie się nie zgadzam; 6 – zdecydowanie się zgadzam). Wskaźnikiem stanów mentalnych jest wynik ogólny i 6 skal, w tym: 1) Myślenie konkretne; 2) Prymitywne mechanizmy obronne; 3) Średni poziom dojrzałości mechanizmów obronnych; 4) Styl obiektywno-racjonalny; 5) Dojrzałe mechanizmy obronne; 6) Refleksyjność.

Literatura

Beaulieu-Pelletier, G., Bouchard, M.A., Philippe, F.L. (2013). Mental States Task (MST): development, validation, and correlates of a self-report measure of mentalization. Journal of Clinical Psychology, 69, 7, 671-695.

Bouchard, M. A., Audet, C., Picard, C., Carrier, M., Milcent, M.P. (2001). The Mental States Rating System. Scoring manual. Unpublished manuscript.

Górska, D., Marszał, M. (2014). Mentalizacja i teoria umysłu w organizacji osobowości borderline – różnice pomiędzy afektywnymi i poznawczymi aspektami poznania społecznego w patologii emocjonalnej. Psychiatria Polska, 48, 3, 503-513.

Kwiecień, A. (2011). Aktywowanie wewnętrznych reprezentacji przywiązania a mentalizacja u osób o strukturze osobowości borderline (nie opublikowana praca magisterska). Poznań: UAM.


IMPULSYWNOŚĆ


Kwestionariusz Impulsywności (IVE)

Kwestionariusz Impulsywności (IVE) autorstwa: Hans J. Eysenck i Sybil B. G. Eysenck (2006), polska adaptacja: Zespół Pracowni Testów Psychologicznych PTP (2011). Kwestionariusz Impulsywności (IVE) służy do badania trzech cech osobowości: impulsywności, skłonności do ryzyka i empatii. Kwestionariusz składa się z 54 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi „Tak” lub „Nie”.

Literatura

Jaworowska, A. (2011). Kwestionariusz Impulsywności IVE. Impulsywność, skłonność do ryzyka, empatia. Polska normalizacja. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Skala Impulsywności Barratta (BIS-11)

Skala Impulsywności Barratta (BIS-11), autorstwa Patton, Stanford i  Barratt (1995) w polskiej adaptacji (Beszłej, Grzesiak, Szechiński, 2008). Skala zawiera 30 twierdzeń. Odpowiedzi zawarte są na cztero-stopniowej skali Likerta (od „rzadko/nigdy” do „prawie zawsze/zawsze”). W skali BIS-11 można wyróżnić sześć czynników podstawowych: 1) Uwaga, wyrażająca się umiejętnością skupiania się na wykonywanym zadaniu; 2) Impulsywność ruchowa wyrażająca się poprzez działanie pod wpływem chwilowego impulsu; 3) Samokontrola; 4) Zaangażowanie poznawcze związane z motywacją do działania; 5) Wytrwałością wyrażającą się ustabilizowanym i konsekwentnym stylem życia; 6) Niestabilnością czynników poznawczych.

Literatura

Grzesiak, M., Beszłej, J.A., Szechiński, M. (2008). Skala impulsywności Barratta. The Barratt Impulsivity Scale. Postępy Psychiatrii i Neurologii, 17 (1), 61-64.

Patton, J.H., Stanford, M.S., Barratt, E.S. (1995). Factor structure of the Barratt impulsiveness scale. Journal of Clinical Psychology, 51(6), 768-774.


Skala Impulsywnego Zachowania UPPS-P

Skala Impulsywnego Zachowania UPPS-P, autorstwa Lynam, Smith, Whiteside, Cyders (2006, za: Poprawa, 2015), która stanowi konglomerat Skali Impulsywnego Zachowania (UPPS), autorstwa Whiteside i  Lynam (2001) oraz Miary Pozytywnej Popędliwości (MPP) autorstwa (Cyders i in., 2007), polska adaptacja Poprawa (2016). Skala zawiera pięć podskal: 1) Negatywna popędliwość; 2) Popędliwość pozytywna; 3) Brak premedytacji; 4) Brak wytrwałości; 5) Poszukiwanie doznań. Badany udziela odpowiedzi na 4 – stopniowej skali Likerta (1 – całkowicie się zgadzam, 4 – całkowicie się nie zgadzam).

Literatura

Cyders, M.A., Smith, G.T., Spillane, N.S., Fischer, S., Annus, A.M., Peterson, C. (2007). Integration of impulsivity and positive mood to predict risky behavior: Development and validation of a measure of positive urgency. Psychological Assessment, 19, 107-118.

Poprawa, R. (2015). „Skazani” na problemy. W poszukiwaniu osobowościowych uwarunkowań angażowania się mężczyzn w picie alkoholu. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Poprawa, R. (2016). Polska adaptacja Skali Impulsywnego Zachowania UPPS-P oraz jej znaczenie w predykcji wybranych eksternalizowanych problemów i zaburzeń. Przegląd Psychologiczny, 59, 1, 95-116.

Whiteside, S.P., Lynam, D.R. (2001). The Five Factor Model and impulsivity: Using a structural model of personality to understand impulsivity. Personality and Individual Differences, 30(4), 669-689.


PRACOHOLIZM


Kwestionariusz WART-R

Kwestionariusz do Pomiaru Pracoholizmu (Work Addiction Risk Test WART-R), autorstwa Robinson (1998/2007) i Robinson i Philips (1995), polska adaptacja: K. Wojdyło (2005).
Kwestionariusz reprezentyuje 5 wymiarów pracoholizmu: 1) Obsesja/kompulsja; 2 ) Emocjonalne pobudzenie/ perfekcjonizm; 3) Przeciążenie pracą; 4) Orientacja na wynik; 5) Poczucie własnej wartości. Kwestionariusz zawiera 25 twierdzeń, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta ( 1 – prawie nigdy, 4 – prawie zawsze).

Literatura

Robinson, B.E., Phillips, B. (1995). Measuring workaholism: Content validity of the work addiction risk test. Psychological Reports, 77, 657-658.

Robinson, B.E. (1998/2007). Chained to the desk. New York and London: New York University Press.

Wojdyło, K. (2005). Kwestionariusz Pracoholizmu (WART) – adaptacja narzędzia i wstępna analiza własności psychometrycznych. Nowiny Psychologiczne, 4, 71-84. 

Wojdyło, K., Buczny, J. (2010). Kwestionariusz do pomiaru pracoholizmu: WART-R. Analiza trafności teoretycznej i rzetelności narzędzia. Studia Psychologiczne, 49, 1, 67-80.


Skala Zaabsorbowania Pracą (SZAP)

Skala Zaabsorbowania Pracą (SZAP) jest techniką do badania pracoholizmu opracowaną przez L. Golińską i M. Pasik (Golińska, 2005). Skala zawiera 38 twierdzenia, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 4-stopiowej skali Likerta (1- zupełnie mnie nie dotyczy; 4 – w pełnie mnie charakteryzuje). Skala reprezentuje cztery wymiary zaabsorbowania pracą: 1) Zaabsorbowanie pracą; 2) Przymus pracy; 3) Praca jako regulator emocji; System przekonań chroniący uzależnienie. 

Literatura

Golińska, L. (2005). Skala do badania zaabsorbowania pracą (SZAP). Acta Universitatis Lodziensis. Folia Psychologica, 9, 17-29.


Skala do pomiaru pracoholizmu (SWBT)

Skala do pomiaru pracoholizmu SWBT została opracowana przez Mudrack i Naughton (2001), polska adaptacja: Dudek, Hauk i Merecz (2011). Skala zawiera 16 twierdzeń, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta ( 1 – oznacza, że „łapiesz się” na tym bardzo rzadko; 5 – bardzo często). Wyniki ujmowane są na dwóch skalach: 1) Nadmierna aktywność zawodowa; 2) Intruzowana kontrola innych. 

Literatura

Dudek, B., Hauk, M., Merecz, D. (2011). Ocena pracoholizmu jako behawioralnej tendencji – polska adaptacja kwestionariusza Mudracka i Naughtona. Medycyna Pracy, 62(2), 127-132.

Mudrack, P.E., Naughton, T.J. (2001). The assessment of workaholism: Scale development and preliminary empirical testing. International Journal of Stress Management, 8 (2), 93-111.


ZMĘCZENIE CHRONICZNE


Kwestionariusz CFI

Kwestionariusz do badania Zespołu Skumulowanego Zmęczenia (CFI – Cumulative Fatigue Index), autorstwa  Rokuro Kosugo (1982, za: Krawczyk, 2012), polska adaptacja: Marek, Noworol i Żarczyński (1987, 1988). Wyniki ujmowane są na sześciu skalach: 1) Ogólne osłabienie; 2) Osłabienie witalności; 3) Drażliwość; 4) Załamanie zdrowia fizycznego; 5) Niepokój; 6) Obniżona wartość do pracy.

Literatura

Krawczyk, A. (2012). Osobowościowe uwarunkowania przewlekłego zmęczenia. Badania empiryczne dzieci chorych i zdrowych. Kraków: Wydawnictwo Akademia Ignatianum.

Marek, T., Noworol, Cz., Żarczyński, Z. (1998). The work period as a factor determining cumulative fatigue for day and shiftworkers. Ergonomia, 11, 205-213.

Marek, T., Noworol, C., Żarczyński, Z. (1987). Cumulative Fatigue Symptoms at the journeyman and shifters. W: A. Ogiński, J. Gokorski, J. Rutenfranz (red.). Contemporary Advances in Shiftwork Research (s. 251-258). Kraków: Medical Academy.


AUTOPREZENTACJA


Kwestionariusz Stylów Autoprezentacji

Kwestionariusz Stylów Autoprezentacji zawiera Skalę Autopromocji (SAP) i Skalę  Autodeprecjacji (SAD), opracowany przez Wojcieszke (2002). Kwestionariusz składa się z 30 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – nigdy, 5 – bardzo często). 

Bibliografia

Wojciszke, B. (2002). Autopromocja i autodeprecjacja. Kwestionariusz Stylów Autoprezentacji. Psychologia Jakości Życia, 1, 145-171.


PŁEĆ PSYCHOLOGICZNA


Inwentarz płci psychologicznej (IPP)

Inwentarz płci psychologicznej (IPP), został opracowany przez A. Kuczyńską (1992), oparty na założeniach teoretycznych opracowanych przez Bem (1974, 1975, 1981). Inwentarz zawiera 35 cech, które charakteryzują ludzi, badany udziela odpowiedzi na 5 – stopniowej skali Likerta (1 – zupełnie taki nie jestem; 5 – tak właśnie jestem). 

Bibliografia

Bem, S.L. (1974). The measurement of psychological androgyny. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 42, 155-162.

Bem, S.L. (1975). Sex role adaptability: One consequence of psychological androgyny. Journal of Personality and Social Psychology, 31, 634-643.

Bem, S.L. (1981). Gender schema theory. A cognitive account of sex typing. Psychological Review, 88, 354-364.

Kuczyńska, A. (1992). Inwentarz do oceny płci psychologicznej. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


JAKOŚĆ ŻYCIA / SATYSFAKCJA Z ŻYCIA


Skala PWB (18/42/54)

Skala Dobrostany Psychologicznego PWB-18 została opracowana przez C.D. Ryff  (1989), polska adaptacja D. Karaś i J. Cieciuch (2017). Skala w wersji w wersji normalnej zawiera 84 twierdzenia, a w wersji skróconej – 18 twierdzeń. Badany udziela odpowiedzi na 6-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie się nie zgadzam; 6 – zdecydowanie się zgadzam. 

Bibliografia

Karaś, D., Cieciuch, J. (2017). Polska adaptacja Kwestionariusza Dobrostanu (Psychological Well-Being Scales ) Caroll Ryff. Roczniki Psychologiczne, 20, 4, 815-835.

Ryff, C.D. (1989). Happiness is everything, or is It? Explorations on the meaning of psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 57, 1069-1081.


Kwestionariusz BDM

Kwestionariusz do badania subiektywnego dobrostanu adolescentów (BDM) został opracowany przez Wojciechowską (2011) i Lewandowską (2006). Dobrostan emocjonalny. Kwestionariusz dla dobrostanu osobowościowego i społecznego zawiera 55 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie się nie zgadzam; 4 – zdecydowanie się zgadzam). 

Literatura

Lewandowska, J. (2006). Poczucie dobrostanu psychicznego młodzieży w obliczu zmiany szkoły. Niepublikowana praca magisterska napisana pod kierunkiem L. Wojciechowskiej. Warszawa: Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej.

Wojciechowska, L. (2011). Dobrostan psychiczny adolescentów w obliczu realizacji rozwojowych zadań społecznych. W: D. Borecka-Biernat (red.). Zaburzenia w zachowaniu dzieci i młodzieży w kontekście trudnych sytuacji szkolnych i pozaszkolnych (13-39). Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.


Kwestionariusz Dobrostanu MHC-SF

Kwestionariusz Dobrostanu MHC-SF (skrócona wersja), opracowana przez Keyesa (2009), polska adaptacja: Karaś, Cieciuch i Keyes (2014). Podczas gdy MHC-LF zawiera 40 itemów, wersja MHC-SF – składa się z 14 itemów. 

Bibliografia

 Karaś, D., Cieciuch, J., Keyes, C. L. M. (2014). The Polish adaptation of the Mental Health Continuum-Short Form (MHC-SF). Personality and Individual Differences, 69, 104-109.

Keyes, C. L. M. (2002). The mental health continuum: From languishing to flourishing in life. Journal of Health and Social Behavior, 43, 207–222

Keyes, C. L. M. (2009). The black-white paradox in health: Flourishing in the face of  inequality. Journal of Personality, 77(6), 1677–1706.


Jakość życia (QoL)

Jest to skrócona Skala Jakości Życia Światowej Organizacji Zdrowia (WHOQoL-BREF) (Wołowicka i Jaracz, 2001; Gholami i in., 2012)

Wołowicka, L, Jaracz, K. (2001). Polska wersja WHOQoL 100 i WHOQoL Bref.W: L. Wołowicka (red.), Jakość życia w naukach medycznych. Poznań: Wydawnictwo Uczelniane Akademii Medycznej.

Bibliografia

Wołowicka, L, Jaracz, K. (2001). Polska wersja WHOQoL 100 i WHOQoL Bref.W: L. Wołowicka (red.), Jakość życia w naukach medycznych. Poznań: Wydawnictwo Uczelniane Akademii Medycznej.

Gholami, A., Moosavi Jahromi L., Zarei E., Dehghan A. (2013). Application of WHOQOL‑BREF in Measuring Quality of Life in Health‑Care Staff. International Journal of Preventive Medicine, 4, 7, 809-817.


Kidscreen-27

Kwestionariusz do badania jakości życia związanej ze zdrowiem dzieci i młodzieży to polska wersja metody Kidscreen-27 (Mazur, Małkowska-Szkutnik, Dzielska, Tabak, 2008).

Bibliografia

Mazur, J., Małkowska-Szkutnik, A., Dzielska, A., Tabak, I. (2011). Polska wersja kwestionariuszy do badania jakości życia związanej ze zdrowiem dzieci i młodzieży (Kidscreen). Warszawa:  Instytut Matki i Dziecka.  


Kwestionariusz Poczucia Jakości Życia (KPJŻ)

Kwestionariusz Poczucia Jakości Życia został opracowany przez zespół M. Straś-Romanowskiej (2004) w oparciu o teorię personalistyczno-egzystencjalną.

Bibliografia

Straś-Romanowska, M. (1995a). Implikacje dla teorii rozwoju psychicznego wynikające z założeń antropologii filozoficznej. W: J. Trempała (red.), Rozwijający się człowiek w zmieniającym świecie (s. 36-49). Bydgoszcz: Wydawnictwo WSP.

Straś-Romanowska, M. (1995b). Główne idee teoretyczne i metodologiczne psychologii personalistyczno-egzystencjalnej jako dyscypliny humanistycznej. W: M. Straś-Romanowska (red), Na tropach psychologii jako nauki humanistycznej (s. 15-45). Warszawa-Wrocław: PWN.

Straś-Romanowska, M., Oleszkowicz A., Frąckowiak T. (2004). Charakterystyka Kwestionariusza Poczucia Jakości Życia. Wrocław: Instytut Psychologii UWr.


Skala Satysfakcji z Życia SWLS

Skala Satysfakcji z Życia SWLS, autorstwa Dienera i współpracowników (1985), polska adaptacja: Juczyński  (2001).

Bibliografia

Cohen, S., Kamarck, T., Mermalstein, R. (1983). A global measure of perceived stress. Journal of Health and Social Behavior, 24, 385-396.

Diener, E., Emmons, R. A, Larson, R. J., Griffin, S. (1985). The satisfaction With Life Scale. Journal of Personality Assessment , 49, 71-75.

Juczyński, Z. (2001). Narzędzia do pomiaru w Promocji i Psychologii Zdrowia. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych PTP.


Radzenie sobie ze stresem


Kwestionariusz Radzenie Sobie ze Stresem CISS

Kwestionariusz Radzenie Sobie ze Stresem (CISS) został opracowany przez Normana S. Endler’a i Jamesa D. A. Parker’a (1990, 1994), polska adaptacja: Strelau, Szczepaniak i  Wrześniewski (1996). Osoba badana udziela odpowiedzi na 5-stopnowej skali Likerta (1 – nigdy, 5 – bardzo często). 

Bibliografia

Endler, N.S., Parker, J.D.A. (1990). Multidimensional assessment of coping: A critical evaluation. Journal of Personality and Social Psychology, 58, 844-854.

Endler, N.S., Kantor, L., Parker, J.D.A. (1994). State-trait coping, state-trait anxiety and academic performance. Personality and Individual Differences, 16, 663-670.

Szczepaniak, P., Strelau, J., Wrześniewski, K. (1996). Diagnoza stylów radzenia sobie ze stresem za pomocą polskiej wersji kwestionariusza CISS Endlera i Parkera. Przegląd Psychologiczny, 39, 187-210.


Wielowymiarowy Inwentarz do Pomiaru  Radzenia Sobie ze Stresem (COPE)

Wielowymiarowy Inwentarz do Pomiaru  Radzenia Sobie ze Stresem (COPE),  autorstwa: Carvera i in. (1989), polska adaptacja: Juczyński, Ogińska-Bulik (2006). Kwestionariusz składa się z 60 twierdzeń, na które odpowiada się na 4-stopniowej skali Likerta: (1 – prawie nigdy tak nie postępuje; 4 – prawie zawsze tak postępuje).

Literatura

Carver, C., Scheier, M., Weintraub, J. (1989). Assessing coping strategies: A theoretically based approach. Journal of Personality and Social Psychology, 56, 267-283.

Juczyński Z., Ogińska-Bulik N. (2006). Narzędzia do Pomiaru Stresu i Radzenia Sobie ze Stresem. Warszawa: Wydawnictwo Pracownia Testów Psychologicznych.


Skala Odczuwanego Stresu (PSS – 10)

Skala Odczuwanego Stresu (PSS – 10), została opracowana przez Sheldona Cohena i in. (1983), polskiej adaptacji podjęli się Zygfryd  Juczyński i Nina Ogińska-Bulik (2009). Kwestionariusz zawiera 10 pytań, na które badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (0 – nigdy; 4 – bardzo często). 

Bibliografia

Juczyński Z., Ogińska-Bulik N. (2009). Narzędzia Pomiaru Stresu i Radzenia Sobie ze Stresem. Warszawa: Wydawnictwo Pracowania Testów Psychologicznych.

Cohen S., Kamarck T., Mermelstein R. (1983). A global measure of perceived stress. Journal of Health and Social Behavior, 24, 385-396.


Konflikt Praca-Rodzina i Rodzina-Praca


Skala konfliktu Praca-Rodzina i Rodzina-Praca

Skala konfliktu Praca-Rodzina i Rodzina-Praca, opracowana przez Netemeyer, Boles i McMurrian (1996), polska adaptacja: Zalewska (2008). Skala zawiera 10 twierdzeń, po pięć na każdy rodzaj konfliktu.

Literatura

Allen, T.D., Herst, D.E.L., Bruck, C.S., Sutton, M. (2000). Consequences associated with work-to-family conflict: A review and agenda for future research. Journal of Occupational Health Psychology, 5, (2), 278-308.

Fields, D.L. (2002). Taking the measure of work. A quide  to validated scales for organizational research and diagnosis. California: Sage Publications. Thousand Oaks.

Netemeyer  R.,  Boles  J., McMurrian  R., (1996). Development and validation of work-family conflict and family-work conflict scales. Journal of Applied Psychology,  81(4), 400-410.

Zalewska, A. (2008). Konflikty Praca – Rodzina – ich Uwarunkowania i Konsekwencje. Pomiar Konfliktów. W: L. Golińska, B. Dudek, (red.), Rodzina i praca z perspektywy wyzwań i zagrożeń (s. 403-419). Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.


Skala SWING

Kwestionariusz do pomiaru interakcji praca-dom i dom-praca (SWING), autorstwa Geurts i in. (2005), polska adaptacja: Mościcka-Teske i Merecz (2012). Wyniki ujmowane są w czterech skalach: 1) Negatywna relacja praca-dom; 2) Pozytywna relacja praca-dom; 3) Negatywna relacja dom-praca; 4) Pozytywna relacja dom-praca. Kwestionariusz składa się z 22 twierdzeń, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – bardzo często; 4 – bardzo rzadko). 

Literatura

Breaugh, J.A., Frye, N.K. (2008). Work-family conflict: the importance of family-friendly employment practices and family-supportive supervisors. Journal of Business and Psychology, 22, 345-353.

Geurts, S.A.E., Taris, T.W., Kompier, M.A.J., Dikkers, J.S.E., van  Hooff  M.L.M., Kinnunen,  U.M. (2005). Work-home interaction from a work psychological perspective: Development and validation of a new questionnaire, the SWING. Work Stress, 19(4), 319-339.

Meijman, T.F., Mulder, G. (1998). Psychological aspects of workload. W:  Drenth P.J., Thierry  H., de  Wolff  C.J.  (red.), Handbook of work and organizational psychology (s. 5-33). Hove: Psychology Press.

Mościcka-Teske, A., Merecz, D. (2012). Polska adaptacja kwestionariusza SWING do diagnozy interakcji praca-dom i dom-praca. Medycyna Pracy, 63(3), 355-369.

Nylen, L., Melin, B., Laflamme, L. (2007). Interference between work and outside-work demands relative to health: unwinding possibilities among full-time and part-time employees. International Journal of Behavioral Medicine, 14(4), 229-236.

Zalewska, A. (2008). Konflikty „praca-rodzina” – ich uwarunkowania i  konsekwencje. Pomiar konfliktów. W:  Golińska  L., Dudek  B.  (red.), Rodzina i  praca z  perspektywy wyzwań i  zagrożeń. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.


Rodzina


Test Kompetencji Rodzicielskich (TKR)

Test Kompetencji Rodzicielskich (TKR), autorstwa A. Matczak i A. Jaworowskiej (2018). Wyniki ujmowane są w czterech skalach: 1) Rygoryzm; 2) Permisywność; 3) Nadopiekuńczość; 4) Bezradność i ogólny wynik kompetencji rodzicielskiej.

Literatura

Matczak, A., Jaworowska, A. (2018). Test Kompetencji Rodzicielskich TKR. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Kwestionariusz Ty i Twoje rodzeństwo STQ – Now

Kwestionariusz Ty i Twoje rodzeństwo STQ – Now, autorstwa R.B. Stewart, A.L. Kozak, L.M. Tingley, J.M. Goddard, E.M. Blake i W. Casse (2001), polska adaptacja P. Szymańska (2016). 

Literatura

Stewart, R.B., Kozak, A.L., Tingley, L.M., Goddard, J.M., Blake, E.M., Cassel, W.A. (2001). Adult sibling relationships: validation of a typology. Personal Relationships, 8(3), 299-324.

Szymańska, P. (2016). An analysis of sibling relationship in adulthood: STQ-Now. Polish version. Archives of Psychiatry and Psychotherapy, 1, 55-64.


Kwestionariusz wzorców przywiązania IPPA

Kwestionariusz wzorców przywiązania IPPA (Inventory of Parent and Peer Attachment) opracowany przez Armsdena i Greenberga (1987), polska adaptacja H. Liberska, K. Głogowska,  M. Deja (2016). Wyniki ujmowane są na trzech skalach: 1) Zaufanie; 2) Komunikacja; 3) Alienacja. Kwestionariusz który składa się z trzech modułów (matka, ojciec, rówieśnicy) zawiera 25 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – nigdy, lub prawie nigdy; 5 – zawsze lub prawie zawsze). 

Literatura

Armsden, G., Greenberg, M. (1987). The Inventory of Parent and Peer Attachment: individual differences and their relationship to psychological well-being in adolescence. Journal of Youth and Adolescence, 16, 5, 427-453.

Grzegorzewska, I. (2013). Odporność psychiczna dzieci alkoholików. Warszawa: Wydawnictwo Scholar.

Liberska, H., Głogowska, K., Deja, M. (2016). Przywiązanie do rodziców i rówieśników jako predyktor samooceny w okresie adolescencji. Czasopismo Psychologiczne, 22, 2, 219-227.

Mazur J., Małkowska-Szkutnik A. (2011). Wyniki badań HBSC 2010. Raport techniczny IMiD. Warszawa: Wydawnictwo Instytut Matki i Dziecka.


Kwestionariusz Moje Wspomnienia Wychowania (s-EMBU-PL)

Kwestionariusz Moje Wspomnienia Wychowania (s-EMBU-PL), autorstwa W.A. Arrindella i in. (1999), polska adaptacja: M. Poraj-Weder (2013). Kwestionariusz składa się z dwóch wersji (ocena postawy matki i ojca), każda z nich zawiera 23 twierdzenia, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta (1 – Nie, nigdy; 4 – Tak, najczęściej). Wyniki ujmowane są na trzech skalach: 1) Ciepło emocjonalne; 2) Odrzucenie; 3) Nadopiekuńczość.  

Literatura

Arrindell, W.A., Sanavio, E., Aguilar, G., Sica, C., Hatzichristou, C., Eisemann, M., Recinos, L.A., Gaszner, P., Peter, R, Battagliese, G., Kallai, J., van Ende, J. (1999). The development of a short form of the EMBU: Its appraisal with students in Greece, Guatemala, Hungary and Italy. Personality and Individual Differences, 27, 613-628.

Poraj-Weder, M. (2013). Czy wychowujemy do materializmu? O związkach postaw rodzicielskich z materializm młodych dorosłych [Do we bring up for materialism? The relations of parental attitudes to materialism in young adults]. Psychologia Wychowawcza, 4, 46-63.


Skala do Badania Oczekiwań wobec Partnera (SBOP)

Skala do Badania Oczekiwań wobec Partnera (SBOP), została opracowana przez Kaczuba (2018). Opis: Skala SBOP występuje w dwóch wersjach (A – mój obecny partner; B – mój idealny partner). Skala zawiera 18 twierdzeń, gdzie osoba badana udziale odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta (1 – „zdecydowanie tak”; 4 – „zdecydowanie nie”)

Literatura

Kaczuba, A., Janicka, I. (2018). Oczekiwania młodych dorosłych a zaangażowanie w bliskich związkach emocjonalnych. Czasopismo Psychologiczne, 24, 2, 397-404.

Kaczuba, A. (2018). Samoocena i oczekiwania młodych dorosłych a zaangażowanie w związek. Nie opublikowana praca magisterska. Uniwersytet Łódzki, Instytut Psychologii.


Potrzeba Poznania


Kwestionariusz Potrzeby Poznania KPP

Kwestionariusz Potrzeby Poznania KPP został opracowany przez P.J. Matusz, J. Traczyk i A. Gąsiorowską (2011). Kwestionariusz KPP jest polską adaptacją kwestionariusza NCS (Cacioppo i Petty, 1982). Kwestionariusz zawiera 36 twierdzenia, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – Zdecydowanie się nie zgadzam; 5 – Zdecydowanie się zgadzam). Wskaźnikiem potrzeby poznania jest wynik ogólny. 

Literatura

Cacioppo, J.T., Petty, R.E. (1982). The need for cognition. Journal of Personality and Social Psychology, 42, 116-131.

Mateusz, P.J., Traczyk, J., Gąsiorowska, A. (2011). Kwestionariusz Potrzeby Poznania – konstrukcja i weryfikacja empiryczna narzędzia mierzącego motywację poznawczą. Psychologia Społeczna, 6, 2 (17), 113-1128.

Petty, R.E., Jarvis, B. G. (1995). An individual difference perspective on assessing cognitive processes. W: N. Schwarz, S. Sudman (red.), Answering questions: Methodology for determining cognitive and communicative processes in survey research (s. 221-257). San Francisco: Jossey-Bass.


Skala Potrzeby Poznawczego Domknięcia SPPD

Skala Potrzeby Poznawczego Domknięcia SPPD została opracowana przez Kossowską (2003) w oparciu o kwestionariusz NFC (Webster, Kruglanski, 1994). Skala występuje w dwóch wersjach (SPPD-32) (Kossowska, 2003) i wersji skróconej SPPD-15 (Kossowska, Hanusz, Trejtowicz, 2012). Wersja skrócona zawiera 15 twierdzeń, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 6-stopniowj skali Likerta ( 1 – zdecydowanie się nie zgadzam; 6 – zdecydowanie się zgadzam). Wyniki ujmowane są na 6 skalach: 1) Preferowanie porządku; 2) Preferowanie przewidywalności; 3) Nietolerancja wieloznaczności; 4) Zamkniętość umysłowa; 5) Zdecydowanie; 6) Potrzeba Domknięcia Poznawczego. 

Literatura

Kossowska, M. (2003). Różnice indywidualne w potrzebie poznawczego domknięcia. Przegląd Psychologiczny, 46, 355-375.

Kossowska, M., Hanusz, K., Trejtowicz, M. (2012). Skrócona wersja Skali Potrzeby Domknięcia Poznawczego. Psychologia Społeczna, 7, 1 (20), 89-99.

Webster, D.M., Kruglanski, A.W. (1994). Individual differences in need for cognitive closure. Journal of Personality and Social Psychology, 67, 1049-1062.


LĘK


Skala Lęku – Cecha (SL-C)

Skala Lęku – Cecha (SL-C) została opracowana przez M. Piksa, E. Kosiorowską, K. Golonko (2020). Skala zawiera 15 stwierdzeń, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta ( 3 – Często; 0 – Nigdy). Wskaźnikiem nasilenia lęku jest wynik ogólny. Im większa wartość tym większe nasilenie lęku.

Literatura

Taylor, J.A. (1953). A personality scale of manifest anxiety. Journal of Abnormal and Social Psychology, 48(2), 285-290.


Inwentarz Stanu i Cechy Lęku (STAI)

Inwentarz Stanu i Cechy Lęku (STAI) autorstwa C. D. Spielbergera, R.I. Gorsucha i R.E. Lushene’a (1970), polska adaptacja Wrześniewski i  Sosnowski (1996). STAI zawiera dwie niezależne od siebie podskale: 1) X-1 skala służy do pomiaru lęku jako stanu; 2) X-2 – skala służy do pomiaru lęku jako cechy. Każda ze skal zawiera 20 stwierdzeń, przykładowe twierdzenia „Jestem napięty”, „Jestem spokojny i opanowany”, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4 – stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie; 4 – zdecydowanie tak). 

Literatura

Spielberger, C.D. (1972). Conceptual and methodological issues in anxiety research. W: C. D. Spielberger (red.), Anxiety. Current trends in theory and research, t. 2. New York: Academic Press.

Wrześniewski, K., Sosnowski, T. (2006). Inwentarz Stanu i Cechy Lęku (STAI). Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Skala Lęku Społecznego Leibowitza (LSAS)

Skala Lęku Społecznego Leibowitza (LSAS), opracowana przez Lebowitz (1987). Opis: Wyniki w badanej skali ujmowane są dla dwóch wymiarów: 1) Lęk/strach; 2) Unikanie. Osoba badana udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta. W przypadku lęku (0 – brak; 3 – silny), dla unikania (0 – nigdy; 3 – zawsze).

Literatura

Liebowitz, M.R. (1987). Social phobia. Modern Problems of Pharmacopsychiatry, 22, 141-173.


Skala Lęku przed Bliskością (FOI)

Skala lęku przed bliskością (FOI), autorstwa Descutner i Thelena (1991), polska adaptacja: Roszak i Falis (2014). Opis: Polska wersja FOI zawiera 35 twierdzeń, tak samo jak oryginał. Konstrukt lęku przed bliskością w związkach uwzględnia następujące aspekty: (a) treść (content), komunikowanie osobistych informacji; (b) zabarwienie emocjonalne (emotionalvalence), silne uczucia dotyczące wymienianych osobistych informacji; (c) wrażliwość (vulnerability), czyli to jak ważna jest bliska osoba dla jednostki. Osoby badane udzielają odpowiedzi na 5-stopniowej skali, gdzie 1 – Absolutnie nie jest prawdą o mnie; 2 – Odrobinę prawda o mnie; 3 – Umiarkowanie prawda o mnie; 4 – Bardzo prawda o mnie; 5 – Całkowicie prawda o mnie.

Literatura

Descutner, C. J., Thelen, M. H. (1991). Development and Validation of a Fear-of-Intimacy Scale. Psychological Assessment: A Journal of Consulting and Clinical Psychology, 3: 218-225.


Lęk Szkolny (LSZ)

Kwestionariusz Ja i moja szkoła, autorstwa E. Skrzypek – Siwińska (2002). Opis: Podstawą konstrukcji skali lęku są koncepcje lęku ujmowanego jako negatywna emocja i jako stan motywacyjny wynikający z względnie trwałych uwarunkowań osobowościowych. Kwestionariusz składa się z 73 twierdzeń, w tym 32 twierdzenia dotyczące lęku.

Literatura

Zwierzyńska, E., Matuszewski, A. (2002). Kwestionariusz „Ja i moja szkoła”. Warszawa: Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej.


Kwestionariusz Lęku przed Wyśmianiem GELOPH-15

Kwestionariusz lęku przed wyśmianiem GELOPH-15, autorstwa Ruch i Proyer (2008, 2009), polska adaptacja: Chłopicki, Radomska, Proyer, Ruch (2010). Kwestionariusz zawiera 15 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie się nie zgadzam; 4 – zdecydowanie się zgadzam).

Literatura

Chłopicki, W., Radomska, A., Proyer, R.T., Ruch, W. (2010). The assessment of the fear of being laughed at in Poland: Translation and first evaluation of the Polish GELOPH-15. Polish Psychological Bulletin, 41, (4), 172-181.

Ruch, W., Proyer, R.T. (2008). The fear of being laughted at: Individual and group differences in Gelotophobia. HUMOR: International Journal of Humor Research, 21, 47-67.

Ruch, W., Proyer, R.T. (2009). Who fears being laughed at? The location of gelotophobia in the Eysenckian PEN-model of personality. Personality and Individual Differences, 46, 627-630.


PERFEKCJONIZM


Kwestionariusz Perfekcjonizmu Adaptacyjnego i Dezadaptacyjnego (KPAD)

Kwestionariusz Perfekcjonizmu Adaptacyjnego i Dezadaptacyjnego (KPAD)został  opracowany przez K. Szczucką (2010). Opis: Kwestionariusz składa się z 35 twierdzeń, gdzie odpowiedzi zawierają się w 7 – stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie się nie zgadzam; 7 – zdecydowanie się zgadzam). Kwestionariusz mierzy perfekcjonizm adaptacyjny (PA) i perfekcjonizm dezadaptacyjny (PD).

Literatura Szczucka, K. (2010). Polski Kwestionariusz Perfekcjonizmu Adaptacyjnego i Dezadaptacyjnego. Psychologia Społeczna, 5, 1 (13), 71-95.


SAMOTNOŚĆ/OSAMOTNIENIE


Kalifornijska Skala Poczucia Osamotnienia (R-UCLA)

Kalifornijska Skala Poczucia Osamotnienia (R-UCLA) została opracowana przez Russell i in., (1980), Russell (1996), polska adaptacja: Kwiatkowska i in. (2018). Opis: R-UCLA to skala, która mierzy poczucie osamotniania u dorosłych. Skala zawiera 20 twierdzeń, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta (1 – nigdy; 4 – często).

Literatura

Kwiatkowska, M.M., Rogoza, R., Kwiatkowska, K. (2017). Analysis of the psychometric properties of the Revised UCLA Loneliness Scale in the Polish adolescent sample. Current Issues in Personality Psychology, 5, 1-7.

Russell, D., Peplau, L.A., Cutrona, C.E. (1980). The Revised UCLA Loneliness Scale: Concurrent and discriminate validity evidence. Journal of Personality and Social Psychology, 39, 472-480.

Russell, D.W. (1996). UCLA Loneliness Scale (Version 3): reliability, validity, and factor structure. Journal of Personality Assessment, 66, 20-40.


Skala Poczucia Samotności DJG

Skala Poczucia Samotności autorstwa De Jong Gierveld (1985), polska adaptacja P. Grygiel, G. Humenny, S. Rębisz, P. Świtaj, J. Sikorska (2012). Opis: Skala składa się z 11 stwierdzeń dotyczących subiektywnego postrzegania relacji społecznych. Badany udziela odpowiedzi na 5 – stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie tak; 5 – zdecydowanie nie).

Literatura

Grygiel, P., Humenny, G. (2016). Samotność a poczucie integracji z rówieśnikami klasowymi – jeden czy dwa typy doświadczenia? W: B. Niemierko, M. K. Szmigel (red.), Diagnozowanie twórczości uczniów i nauczycieli (s. 306-332). Kraków: Polskie Towarzystwo Diagnostyki Edukacyjnej.

Grygiel, P., Humenny, G., Rebisz, S., Świtaj, P., Sikorska-Grygiel, J. (2013). Validating the Polish adaptation of the 11-item De Jong Gierveld Loneliness Scale. European Journal of Psychological Assessment, 29(2), 129-139.

Jong Gierveld, J. de, Kamphuls, F. (1985). The development of a Rasch-type loneliness scale. Applied Psychological Measurement, 9(3), 289-299.

Jong Gierveld, J. de (1987). Developing and testing a model of loneliness. Journal of Personality and Social Psychology, 53(1), 119-128.

Jong Gierveld, J. de Tilburg, T. van (1999). Living arrangements of older adults in the Netherlands and Italy: coresidence values and behaviour and their consequences for loneliness. Journal of cross-cultural gerontology, 14(1), 1-24.

Jong Gierveld, J. de, Tilburg, T. van (2010). The de Jong-Gierveld short scales for emotional and social loneliness: tested on data from 7 countries in the UN generations and gender surveys. European Journal of Ageing, 7(2), 121-130.

Jong Gierveld, J. de, Tilburg, T. van, Dykstra, P. A. (2006). Loneliness and social isolation. W: D. Perlman, A. Vangelisti (red.), Cambridge handbook of personal relationships (s. 485-500). Cambridge: Cambridge University Press.


Skala Poczucia Samotności (SBS)

Skala Poczucia Samotności (SBS), autorstwa Z. Dołęgi (2003). Opis: Skala mierzy poczucie samotności młodzieży w trzech wymiarach: 1 – emocjonalnym; 2 – społecznym; 3 – egzystencjonalnym.

Literatura

Dołęga, Z. (2003). Samotność młodzieży analiza teoretyczna i studia empiryczne. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.


WYPALENIE ZAWODOWE


Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego OLBI

Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego OLBI został opracowany przez Demerouti (1999), polska adaptacja Chirkowska-Smolak (2018). Opis: Wyniki OLBI ujmowane są na dwóch skalach: 1) Wyczerpanie; 2) Brak zaangażowania/ cynizm.

Literatura

Chirkowska-Smolak, T. (2018). Polska adaptacja kwestionariusza do pomiaru wypalenia zawodowego OLBI (The Oldenburg Burnout Inventory). Studia Oeconomica Posnanensia, 6, 3, 27-46.


Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego MBI-HSS

Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego Maslach (Maslach Burnout Imeniory MBI), autorstwa Maslach i Jackson (1981, 1986), polska adaptacja: Pasikowski (2007). Kwestionariusz zawiera 22 twierdzenia, gdzie badany udziela odpowiedzi na 7 – stopniowej skali Likerta (0 – nigdy; 6 – codziennie).

Literatura

Maslach, C., Jackson, S. E. (1981). The measurement of experienced burnout. Journal of Occupational Behavior, 2, 99-113.

Maslach, C., Jackson, S. E. (1986). The Maslach Burnout Inventory. Manual. Palo Alto, CA, Consulting Psychologists Press.

Pasikowski, T. (2007). Polska adaptacja kwestionariusza Maslach Burnout Inventory. W: H. Sęk (red.), Wypalenie zawodowe. Przyczyny i zapobieganie (s. 135-148). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.


Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego LBQ

Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego LBQ (Santinello, 2008), polska adaptacja:  Jaworska (2014). Kwestionariusz zawiera cztery podskale: 1) Wyczerpanie psychofizyczne; 2) Brak zaangażowania w relacje; 3) Poczucie braku skuteczności zawodowej; 4) Rozczarowanie. Odpowiedzi udzielane są na skali 6-stopniowej, której kolejne punkty odnoszą się do częstości, z jaką pojawiają się te odczucia (nigdy, rzadko, raz lub więcej razy na miesiąc, mniej więcej co tydzień, kilka razy w tygodniu, codziennie). 

Literatura

Jaworska, A. (2014). Kwestionariusz Wypalenia Zawodowego. Podręcznik. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


Skala Wypalenia Szkolnego SSB

Skala Wypalenia Szkolnego SSBS, autorstwa A. Aypay (2012), polska adaptacja….. Wyniki ujmowane są siedmiu skalach: 1) Nadmierne wymagania rodziców; 2) Utrata zainteresowania szkołą; 3) Wyczerpanie, związane z nauką szkolną; 4) Wyczerpanie związane z przygotowaniem prac domowych; 5) Presja nauczycieli, dotyczącej wyników w nauce; 6) Potrzeba odpoczynku i wolnego czasu; 7) Poczuciem własnej nieudolności w szkole. Skala zawiera 34 twierdzenia, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie zgadzam się; 4 – zdecydowanie zgadzam się). 

Literatura

Aypay, A. (2012). Secondary School Burnout Scale (SSBS). Educational Sciences: Theory & Practice, 12(2), 782-787.


Kwestionariusz Poczucia Obciążenia (KPO)

Kwestionariusz Poczucia Obciążenia (KPO) został opracowany przez Rasia, Opalę i Ochudło (2005). Kwestionariusz zawiera 26 twierdzenia, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta (0 – nigdy, 3 – zawsze). Wyniki ujmowane są na czterech skalach: 1) Ograniczenia osobiste; 2) Ograniczenia materialne i społeczne; 3) Emocje negatywne; 4) Brak energii – utrata kontroli. 

Literatura

Raś, P., Opala, G., Ochudło, S. (2005). Kwestionariusz poczucia obciążenia osób opiekujących się chorymi z otępieniem – nowe narzędzie badawcze, Psychogeriatria Polska, 2 (1), 21-32.


MINIDFULNESS (UWAŻNOŚĆ)


Skala Świadomej Obecności (MAAS)

Skala Świadomej Obecności MAAS, autorstwa K.W. Brown i R.M. Ryan (2003), polska adaptacja S. Radoń (2014). Skala zawiera 15 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 6-stopniowej skali Likerta (1- Prawie zawsze; 6 – Prawie nigdy). 

Literatura

Brown, K.W., Ryan, R.M. (2003). The benefits of being present. Mindfulness and it’s role in well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 84, 822-848.

Radoń, S. (2014). Walidacja Skali Świadomej Obecności. Studia Psychologica UKSW, 14(1), 50-69.


Pięciowymiarowy Kwestionariusz Uważności (FFMQ)

Pięciowymiarowy Kwestionariusz Uważności (FFMQ), opracowany przez Baer, Smith, Hopkins, Krietemeyer i Toney (2006), polska adaptacja: Radoń (2014). Kwestionariusz zawiera 39 twierdzenia, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – Nigdy, 5 – Zawsze). Wyniki ujmowana są na 5 skalach: 1) Niereaktywność; 2) Obserwacja; 3)Świadoma obecność; 4) Opisywanie; 5) Nieosądzanie.

Literatura

Baer, R.A., Smith, G.T., Hopkins, J., Krietemeyer, J., Toney, L. (2006). Using self-report assessment methods to explore facets of mindfulness. Assessment, 13, 27-45.

Radoń, S. (2014). Pięciowymiarowy Kwestionariusz Uważności: Polska adaptacja. Roczniki Psychologiczne, 17, 4, 711-735.


WARTOŚCI


Kwestionariusz PVQ-RR

Kwestionariusz PVQ-RR został opracowany przez Schwartza (1992), zmodyfikowany w 2012 (Schwartz i in., 2012), polska adaptacja Cieciuch (2013). Kwestionariusz składa się 57 twierdzeń, gdzie badany udziale odpowiedzi na 6 – stopniowej skali Likerta (1 – zupełnie nie podobny do mnie; 6 – bardzo podobny do mnie)

Literatura

Cieciuch, J. (2013). Pomiar wartości w zmodyfikowanym modelu Shaloma Schwartza. Psychologia Społeczna, 8, 1 (24), 22-41.

Schwartz, S.H. (1992). Universals in the content and structure of values: Theory and empirical tests in 20 countries. W: M. Zanna (red.), Advances in experimental social psychology (t. 25, s. 1-65). New York: Academic Press.

Schwartz, S.H., Cieciuch, J., Vecchione, M., Davidov, E., Fischer, R., Beierlein, C., Ramos, A., Verkasalo, M., Lönnqvist, J.-E., Demirutku, K., Dirilen-Gumus, O., Konty, M. (2012). Refining the theory of basic individual values. Journal of Personality and Social Psychology, 103 (4), 663-688.


Skala Wartości Rokeacha (RVS)

Skala Wartości Rokeacha została opracowana przez Rokeacha (1973), polska adaptacja: Jaworska, Matczak, Bitner (2011). RVS pozwala na ocenę ważności 36 wartości, z których każdą można traktować jako odrębną skalę. Badany przypisuje wagę dla każdej wartości od 1 do 18, zarówno dla wartości ostatecznych i instrumentalnych. 

Literatura

Jaworska, A., Matczak, A., Bitner, J. (2011). Skala Wartości Rokeacha RVS. Polska normalizacja. Warszawa: Wydawnictwo PTP.


DUCHOWOŚĆ/RELIGIJNOŚĆ


Skala Zaangażowania Religijnego (RCI-10)

Skala Zaangażowania Religijnego (RCI-10), autorstwa Worthingtona i wsp. (2003), polska adaptacja: Polak i Grabowski (2012). Opis: RCI-10 jest dziesięciopozycyjną wersją oryginalnej 20-itemowej skali kwestionariusza Religious Values Scale (RVS) służącej do badania zaangażowania religijnego.

Literatura

Heszen-Niejodek, I., Gruszczyńska, E. (2004). Wymiar duchowy człowieka, jego znaczenie w psychologii zdrowia i jego pomiar. Przegląd Psychologiczny, 47, 15-31.

Polak, J. (2012). Możliwości uwzględniania religijności i duchowości w praktyce zarządzania w opinii menedżerów. Czasopismo Psychologiczne, 18(2), 287-295.

Worthington, E.L.J., Kurusu, T.A., McCollough, M.E., Sandage, S.J. (1996). Empirical research on religion and psychotherapeutic processes and outcomes: A 10-year review and research prospectus. Psychological Bulletin, 119(3), 448-487.

Worthington, E., Wade, N., Hight, T., Ripley, J., McCullough, M., Berry, J., Schmitt, M., Berry, J., Bursley, K., O’Connor, L. (2003). The Religious Commitment Inventory-10: Development, Refinement, and Validation of a Brief Scale for Research and Counseling. Journal of Counseling Psychology, 50, 84-96.


Kwestionariusz Więzi z Bogiem (KWB)

Kwestionariusz Więzi z Bogiem (KWB) został opracowany przez W. Matys, i R.P. Bartczuk (2011). Opis: Kwestionariusz zawiera 22 twierdzenia, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 7-stopniowej skali Likerta (1 – zdecydowanie nie; 7 – zdecydowanie tak). Wyniki ujmowane są na dwóch skalach: 1) Zaufanie; 2) Lęk.

Literatura

Matys, W., Bartczuk, R.P. (2011). Kwestionariusz Więzi z Bogiem. W: M. Jarosz (red.), Psychologiczny pomiar religijności (ss. 131-152). Lublin: TN KUL.


Skala Centralności Religijnej (SCR)

Skala Centralności Religijnej Hubera (2003), polska adaptacja: Zarzycka (2011). Skala składa się z 15 pytań, gdzie badany udziela odpowiedzi na skali stopniowanej Likerta: dla pytań 1-7, badany udziela odpowiedzi w skali od 1  – wcale  do 5 – bardzo; dla pytań od 8 do 13 – badany udziela odpowiedzi w skali od 1  – nigdy  do 5 – bardzo często; dla pytania 14 – badany udziela odpowiedzi na 7 – stopniowej skali Likerta (1 – nigdy; 7 – kilka razy w tygodniu); tymczasem 15 pytanie – badany udziela odpowiedzi na 9 – stopniowej skali Likerta (1 – nigdy; 7 – kilka razy dziennie). 

Literatura

Huber, S. (2003). Zentralität und Inhalt. Ein neues multidimensionales Messmodell der Religiosität. Opladen: Leske + Budrich.

Huber, S. (2004a). Are Religious Beliefs Relevant in Daily Life? Referat przedstawiony podczas Conference of The International Society for Empirical Research in Theology – ISERT Religious Praxis and De-institutionalized Religion at the University of Bielefeld, Germany, 22-24.04.2004.

Zarzycka, B. (2007). Skala Centralności Religijności S. Hubera. Roczniki Psychologiczne, 10, 1,  133-157.

Zarzycka, B., Rydz, E. (2011). The selective relationship between religious dimensions and social desirability among polish students. Mental Health, Religion and Culture, 14, 5, 411-422.


Skala Transcendencji Duchowej (STD)

Skala Transcendencji Duchowej (STD) została opracowana przez J. Piotrowskiego, K. Skrzypińską i M. Żemojtel-Piotrowską (2013). Skala zawiera 22 twierdzenia, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 4-stopniowej skali Likerta (1 – „zdecydowanie nie”, 4 – „zdecydowanie tak”). 

Literatura

Piotrowski, J., Szkrzypińska, K., Żemojtel-Piotrowska, M. (2013). Skala Transcendencji Duchowej. Konstrukcja i walidacja. Roczniki Psychologiczne, 16, 3, 451-467.


Kwestionariusz Samopisu do Pomiaru Duchowości

Kwestionariusz Samopisu do Pomiaru Duchowości, autorstwa I. Heszen-Niejodek, E. Gruszczyńskiej i A. Metlak (2004). Kwestionariusz składa się z 20 twierdzeń, gdzie badany udziela odpowiedzi na 5 – stopniowej skali Likerta (1 – „zdecydowanie nie”; 5 – „zdecydowanie tak”). Kwestionariusz mierzy trzy wymiary duchowości: 1 – Religijność (nasilenie praktyk religijnych w życiu codziennym); 2 – Wrażliwość etyczną (nasilenie etycznej postawy); 3 – Harmonię (poczucie współuczestnictwa ze światem, postrzeganie go jako przychylnego).

Literatura

Heszen-Niejodek, I, Gruszczyńska, E. (2004).  Wymiar duchowy człowieka, jego znaczenie w psychologii zdrowia i jego pomiar. Przegląd Psychologiczny, 47(1), 15-31.


SENS ŻYCIA


Kwestionariusz Poczucia Sensu Życia (Meaning in Life Questionnaire – MLQ)

Kwestionariusz Poczucia Sensu Życia (Meaning in Life Questionnaire – MLQ), autorstwa M.F. Stegera, P. Frazier,  Sh. Oishi i M. Kalera (2006), polska adaptacja: Kossakowska, M. M., Stefaniak, T. (2013). Kwestionariusz zawiera 10 twierdzeń, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 7-stopniowej skali Likerta (1 – Absolutna prawda; 7 – Absolutna nieprawda). Wyniki ujmowane są na dwóch skalach: 1) Skala MLQ-P; 2) Skala MLQ-S.

Literatura

Kossakowska, M.K., Stefaniak, T. (2013). Sens w życiu. Polska wersja kwestionariusza MLQ. Psychologia Jakości Życia, 12, 2, 111-131.

Steger, M.F., Frazier, P., Oishi, S., Kaler, M. (2006). The Meaning in Life Questionnaire: Assessing the presence of and search for meaning in life. Journal of Counseling Psychology, 53, 80-93.


Kwestionariusz Sensu Życia (PIL)

Kwestionariusz Sensu Życia (PIL) opracowany przez Crumbaugh i Maholicka (1964), polska adaptacja: Z. Płużek (za: Popielski, 1987). Opis: Kwestionariusz mierzy natężenie stopnia poczucia sensu życia. Aktualna wersja kwestionariusza zawiera 6 stwierdzeń (zostały one wyłonione na podstawie analizy konfirmacyjnej z pierwotnego 20-itmowego kwestionariusza PIL), gdzie badany udziela odpowiedzi na 7 stopniowej skali Likerta (Życińska, Januszek, 2011).

Literatura

Popielski, K. (1987).Testy egzystencjalne: metody badania frustracji egzystencjalnej i nerwicy noogennej. W: K. Popielski (red.), Człowiek – pytanie otwarte (s. 237-261). Lublin: Wydawnictwo KUL.

Życińska, J., Januszek, M. (2011). Test Sensu Życia (Purpose in Life Test, PIL) J.C. Crumbaugha i L.T. Maholicka: analiza psychometryczna. Czasopismo Psychologiczne, 17, 1, 133-142.


NIEŚMIAŁOŚĆ


Skala nieśmiałości RCBS

Skala nieśmiałości RCBS, autorstwa Cheek i Buss (1981); Cheek (1983), polska adaptacja: Kwiatkowska, Kwiatkowska, Rogoza (2016). Skala zawiera 13 twierdzeń, gdzie osoba badana udziela odpowiedzi na 5-stopniowej skali Likerta (1 – „zdecydowanie się nie zgadzam”, 5 – „zdecydowanie się zgadzam”). 

Literatura

Beauvale, A. (2009). Nieśmiałość. W: J. Siuta (red.), Słownik psychologii (s. 166). Kraków: Krakowskie Wydawnictwo Naukowe.

Cheek, J.M., Buss, A.H. (1981). Shyness and sociability. Journal of Personality and Social Psychology, 41, 330-339.

Cheek, J.M. (1983). The Revised Cheek and Buss Shyness Scale (RCBS). Nieopublikowany manuskrypt, Wellesley College, Wellesley, USA.

Kwiatkowska, M.M., Kwiatkowska, K., Rogoza, R. (2016). Polska adaptacja zrewidowanej skali nieśmiałości Cheeka i Bussa oraz znacznie nieśmiałości w kontekście cech i metacech osobowości. Studia Psychologiczne, 54, 3, 1-17.